فرآیند طبیعی پیری هرگز از بین نمی رود. با اینحال، اثر مشکلات و مسائل مرتبط با پیری بسیار شایع است زیرا تعداد افراد کهنسال روز به روز در حال افزایش است. این روزها کار کردن های طولانی مدت و بازنشستگی دیرهنگام بسیار رواج پیدا کرده است. با اینکه پیشرفت های علمی بیماری ها و روند پیشرفت آن ها را معکوس کرده است اما هنوز هم بیماری هایی همچون بیماری های قلبی، دیابت و سرطان جزو مشکلات بزرگ کشورها محسوب می شوند.

نشانه های پیری چیست؟

درد مفصل:

متاسفانه، درد مفاصل یکی از نشانه های اصلی پیر شدن است. شرایطی همچون استئوآرتریت با افزایش سن شیوع بیشتری پیدا می کنند.

خستگی و عادت های بد خواب:

اگر احساس کردید به طور مداوم خسته هستید و نمی توانید شب را خوب بخوابید ممکن است این موضوع نشانه ای از پیری باشد. خستگی مزمن و خواب آلودگی در طول روز جزو نشانه های شایع پیری است.

التهاب مزمن:

التهاب مزمن با افزایش سن بیشتر می شود. به همین خاطر شرایط خودایمنی و التهابی یکی از نشانه های اولیه پیری محسوب می گردد.

افزایش وزن:

در برخی از موارد، افزایش اندک وزن می تواند بخش طبیعی پیری محسوب گردد. مشکل اینجاست که بیشتر بزرگسالان چیزی بیشتر از این بر وزنشان افزوده می شود و این موضوع به خاطر فاکتورهایی همچون مشغله کاری زیاد است که زمان اندکی برای تمرین ورزشی باقی می گذارد.

رگ های واریسی:

رگ های واریسی بیش از 50 درصد افراد بالای 50 سال را تحت تاثیر خود قرار می دهد. اگرچه این شرایط رایج است و الزاما نگرانی در مورد سلامتی افراد نیست اما می تواند به خاطر نوسانات هورمونی، تغییر ذر فشار خون رگ های پا یا افزایش التهاب نیز باشد. بسته به شدتی که رگ های واریسی دارند درمان یا پیشگیری از آن ها ممکن است دشوار باشد زیرا سابقه خانوادگی و ژنتیکی می تواند این موضوع را افزایش دهد. برخی از فاکتورهای خطر بروز رگ های واریسی در برگیرنده زن بودن، چاقی، فعالیت فیزیکی اندک است.

تغییر در ظاهر و پوست:

یکی از واضح ترین نشانه های پیری تغییر در ظاهر پوست است. فیبرهای پوستی به روش های مختلفی در طول پیری تحت تاثیر قرار می گیرند.

دمانس:

دمانس نشانه ای است که بیشتر افرادی که پا به سن می گذارند را تحت تاثیر خود قرار می دهد. دلیل رایج بروز دمانس، بیماری آلزایمر است هر چند شرایطی وجود دارد که ممکن است مسئول این بیماری باشد. دمانس الزاما بخش طبیعی از پیری نیست. نشانه های دمانس در بیماری هایی همچون آلزایمر بسیار مرتبط با رژیم غذایی، التهاب، سطح فعالیت، شغلی که فرد داشته و حتی سلامت روده است.

مشکلات گوارشی:

در افرادی که پیر می شوند، این شرایط بر روی عملکرد سیستم گوارش نیز اثر می گذارد. برخی از نشانه های مرتبط با پیری در سیستم گوارش در برگیرنده هضم کند، رشد بیش از حد باکتری ها، اسهال، جذب ضعیف مواد مغذی، زخم معده است.

روش های طبیعی برای کندتر کردن روند پیری

رژیم غذایی ضد التهابی و محافظت کننده از مغز داشته باشید:

یکی از روش های اصلی برای کندتر کردن روند پیری، داشتن رژیم غذایی بهتر است. بیشتر نشانه های مرتبط با پیری به طور مستقیم با التهاب مزمن در ارتباط هستند. این موضوع را می توان به کمک غذاهای ضد التهابی مدیریت کرد. رژیم غذایی ضد التهابی سرشار از سبزیجاتی با برگ سبز، میوه ها و سبزیجات آنتی اکسیدانی، گوشت و غذاهای دریایی، آجیل ها و دانه ها، زنجبیل، زردچوبه، روغن نارگیل و غذاهای ضد پیری است.چربی های سالم برای سلامت مغز از اهمیت بسیار زیادی برخوردارند. شما باید خوردن غذاهای پروبیوتیک دار را در رژیم غذایی خود داشته باشید.

فعال بمانید:

همانطور که در بالا مشاهده کردید، نداشتن تمرینات ورزشی باعث تسریع فرآیند پیری می شود. به همین خاطر باید سبک زندگی خود را تغییر دهید. این موضوع بدین معنی نیست که باید ورزشکار باشید. این موضوع بدین معنی است که در طول روز پیاده روی کنید و از تمرینات ورزشی که دوست دارید بهره ببرید. فعالیت هایی را بیابید و عادت هایی را ایجاد کنید که در طول روز شما را فعال نگه می دارد.

استرس خود را کاهش دهید:

استرس یکی از فاکتورهای مهم در بروز التهاب است و می تواند نشانه های پیری را بدتر کند. با کاهش استرس های غیر ضروری در زندگی می توانید پیری را کندتر نمایید.

گزینه های موجود برای کاهش استرس در برگیرنده انجام تمرینات ورزشی یا یوگا، دعا کردن، مدیتیشن، طب سوزنی، اختصاص زمان بیشتر در طبیعت است. خودتان را با افرادی که دوست دارید احاطه کنید. سعی کنید رژیم غذایی و سبک زندگی سالمی داشته باشید و از حمایت های اجتماعی به خوبی استفاده کنید.

پیری جزو فرآیندهای طبیعی است که نمی توان به طور کلی جلوی آن را گرفت. اما به خاطر داشته باشید که سبک زندگی و تغییر در رژیم غذایی می تواند شما را جوانتر نگه دارد. به به جای اینکه همیشه استرس داشته باشید و نگران موضوعات بی اهمیت باشید سعی کنید بر روی فعالیت هایی تمرکز کنید که برایتان مفید هستند. استرس خود را کاهش دهید و در طول روز فعال باشید.

10 مورد از نشانه های پیری

– درد مفاصل
– خستگی و عادت بد خواب
– التهاب مزمن
– مشکلات و مسائل مرتبط با مغز
– افزایش وزن
– رگ های واریسی
– تغییر در ظاهر و پوست
– دمانس
– مشکلات گوارش
– از دست دادن شنوایی

قبل از اینکه شرایط بدتر شود سعی کنید سبک زندگی سالمی را برگزینید و از رژیم های غذایی خوب استفاده کنید

مننژیت التهاب مننژهاست. مننژها سه غشایی هستند که مغز و نخاع را می پوشانند. مننژیت زمانی رخ می دهد که مایع احاطه کننده مننژها شروع به عفونت می کند. شایع ترین دلیل این بیماری، عفونت های باکتریایی و ویروسی است. سایر علل عبارتند از:

– سرطان
– تحریک شیمیایی
– قارچ ها
– حساسیت به داروها

مننژیت باکتریایی و ویروسی مسری است. این بیماری ها ممکن است از طریق سرفه، عطسه یا تماس نزدیک به سایر افراد منتقل شوند.

نشانه های مننژیت چیست؟

نشانه های مننژیت باکتریایی و ویروسی در ابتدای کار شبیه هم است. با اینحال نشانه های مننژیت باکتریایی بسیار حادتر و جدی تر است. همچنین نشانه ها به سن افراد نیز بستگی دارد.

نشانه های مننژیت ویروسی

مننژیت ویروسی در نوزادان ممکن است در برگیرنده موارد زیر باشد:

– کاهش اشتها
– تحریک پذیری
– بی خوابی
– تب

در بزرگسالان این نشانه ها عبارتند از:

– سردرد
– تب
– گردن سفت
– تشنج
– حساسیت به نور روشن
– بی خوابی
– حالت تهوع
– کاهش اشتها

نشانه های مننژیت باکتریایی

این نوع مننژیت به طور ناگهانی توسعه پیدا می کند. این نشانه ها عبارتند از :

– وضعیت تغییر یافته روحی
– حالت تهوع
– استفراغ
– حساسیت به نور
– تحریک پذیری
– سردرد
– تب
– سفتی گردن

اگر این نشانه ها را تجربه کردید حتما با یک پزشک مشورت کنید. مننژیت باکتریایی می تواند کشنده باشد.

عوارض ناشی از مننژیت چیست؟

این عوارض در برگیرنده موارد زیر خواهد بود:

– تشنج
– از دست دادن شنوایی
– آسیب به مغز
– هیدروسفالی
– تجمع مایع بین مغز و جمجمه

فاکتورهای خطر برای مننژیت چه چیزی است؟

موارد زیر برخی از فاکتورهای خطر مننژیت را نشان می دهد:

سیستم ایمنی ضعیف:

افرادی که سیستم ایمنی ضعیفی دارند بیشتر در معرض خطر هستند. این موضوع در برگیرنده عفونت هایی است که باعث ایجاد مننژیت می شود. اختلالات خاص و درمان ها می توانند سیستم ایمنی شما را ضعیف تر سازند. این موارد عبارتند از:

– HIV
– ایدز
– اختلالات خودایمنی
– پیوند اندام ها
– شیمی درمانی

زندگی در جامعه:

مننژیت به راحتی در جوامعی که زندگی افراد به هم نزدیک است منتشر می شود.زندگی کردن در فضاهای کوچک می تواند این خطر را افزایش دهد.

بارداری:

زنان باردار بیشتر در معرض بیماری ناشی از باکتری لیستریا قرار دارند. این عفونت می تواند به کودک نیز منتقل شود

سن:

همه سنین در معرض ابتلا به مننژیت هستند. با اینحال برخی از گروه های سنی خاص بیشتر در معرض خطر این بیماری قرار دارند. کودکان زیر 5 سال بیشتر در معرض مننژیت های ویروسی هستند. نوزادان بیشتر در معرض مننژیت باکتریایی هستند.

کار با حیوانات:

کارگران مزرعه و سایر افرادی که با حیوانات کار می کنند نیز در معرض عفونت لیستریا هستند.

مننژیت چگونه تشخیص داده می شود؟

تشخیص مننژیت با بررسی سابقه فرد و معاینه آغاز می شود. در طول معاینه جسمی پزشک ممکن است به دنبال موارد زیر باشد:

-تب
– افزایش ضربان قلب
– سفتی گردن
– هوشیاری کاهش یافته

سایر تست هایی که می توان برای تشخیص مننژیت انجام داد در برگیرنده موارد زیر خواهد بود:

– کشت خون: در این شرایط باکتری موجود در خون شناسایی می شود. باکتری می تواند از طریق خون به مغز منتقل شود.

– شمارش کامل خون با دیفرانسیل شاخص عمومی سلامتی است. این ازمایش تعداد گلبول های سفید و قرمز را در خون شناسایی می کند. گلبول های قرمز با عفونت مبارزه می کند. این تعداد در مننژیت افزایش می یابد.

– اشعه ایکس در قفسه سینه نیز می تواند وجود عفونت قارچی یا پنومونی و سایر موارد را شناسایی کند.

– سی تی اسکن از سر نیز می تواند مشکلات مغزی را نشان دهد. باکتری ممکن است از سینوس ها به مننژها منتقل شده باشد.

مننژیت چگونه درمان می شود؟

درمان چنین شرایطی به علت بروز آن بستگی خواهد داشت. مننژیت باکتریایی نیازمند بستری سریع در بیمارستان است. تشخیص و درمان اولیه می تواند از اسیب به مغز و مرگ پیشگیری کند. مننژیت باکتریایی با آنتی بیوتیک درمان می شود. آنتی بیوتیک خاصی برای مننژیت باکتریایی وجود ندارد. این آنتی بیوتیک به نوع باکتری درگیر بستگی دارد.

مننژیت قارچی را می توان با داروهای ضد قارچی درمان کرد.

مننژیت ویروسی قابل درمان نیست. این بیماری خود به خود بهبود پیدا می کند. نشانه ها معمولا در عرض دو هفته ناپدید می شود. مشکلات و عوارض حاد و طولانی مدتی در مورد این نوع از مننژیت وجود ندارد.

چگونه می توان از مننژیت پیشگیری کرد؟

استفاده از سبک زندگی سالم از اهمیت زیادی برخوردار است. این مورد در برگیرنده موارد زیر خواهد بود:

– استراحت کافی داشتن
– سیگار نکشیدن
– اجتناب از تماس با افراد بیمار

اگر در تماس با افراد بیمار قرار گرفته اید و نشانه های ذکر شده در قسمت های قبلی مقاله را دارید حتما با یک پزشک متخصص مشورت کنید. او می تواند دلیل بروز نشانه ها را به خوبی بررسی کند و در صورت نیاز درمان را شروع نماید.

چه کسانی باید در برابر مننژیت واکسینه شوند؟

این 5 گروه معمولا در خطر بیشتری برای ابتلا به این بیماری قرار دارند و باید واکسینه شوند:

– دانشجویانی که در خوابگاه زندگی می کنند و واکسینه نشده اند

– افرادی که 11 الی 12 سال سن دارند

– دانش آموزان جدید دبیرستانی که واکسینه نشده اند

– افرادی که به کشورهای دیگر سفر می کنند

– کودکان 2 ساله یا بالاتر و آن هایی که طحال ندارند یا سیستم ایمنی شان ضعیف است.

سندرم آشرمن نوعی شرایط نادر و اکتسابی در رحم است. در زنانی که با این شرایط دست و پنجه نرم می کنند، بافت های زخمی در رحم به خاطر شکلی از تروما شکل می گیرد. در موارد شدید، کل دیواره جلویی و عقبی رحم می تواند به هم بچسبد. در موارد خفیف تر، چسبندگی می تواند در نواحی کوچک تر رحم دیده شود. چسبندگی می تواند ضخیم یا نازک باشد.

نشانه ها

اکثریت قریب به اتفاق زنانی که سندرم آشرمن دارند دوره قاعدگی ندارند یا اینکه دوره قاعدگیشان کمتر است. برخی از زنان در زمانی که باید قاعدگی داشته باشند درد دارند اما خونریزی را تجربه نمی کنند. این موضوع می تواند نشان دهد که فرد در حال تجربه دوره قاعدگی است اما خون نمی تواند به خاطر مسدودشدگی از رحم خارج شود. اگر دوره های قاعدگی شما نامنظم است یا اصلا وجود ندارد، این موضوع ممکن است به خاطر شرایط دیگری همچون موارد زیر باشد:

– بارداری
– استرس
– کاهش ناگهانی وزن
– چاقی
– تمرینات بیش از حد
– مصرف قرص های ضد بارداری
– یائسگی
– سندرم تخمدان پلی کیستیک

اگر دوره قاعدگی تان متوقف شد یا بسیار نامنظم بود با یک پزشک مشورت کنید.

سندرم آشرمن چگونه بر روی باروری اثر می گذارد؟

برخی از زنانی که با این شرایط دست و پنجه نرم می کنند نمی توانند باردار شوند یا سقط جنین مکرر دارند . اگر سندرم اشرمن در فردی وجود داشته باشد باز هم احتمال بارداری وجود دارد اما چسبندگی در رحم می تواند توسعه جنین را به خطر بیندازد. خطر سقط جنین و تولد نارس نوازد نیز در این شرایط افزایش پیدا می کند. سندرم اشرمن خطر خونریزی بیش از حد در طول بارداری را هم افزایش می دهد.

پزشک باید به طور دقیق نشانه های شما را بررسی کند تا مطمئن شود سندرم آشرمن دارید. می توان این بیماری را با جراحی درمان کرد. این جراحی معمولا شانس باروری را افزایش می دهد. پزشک توصیه می کند یکسال بعد از جراحی بیمار منتظر بماند و سپس سعی در بارداری داشته باشد.

علل بروز سندرم آشرمن

بر اساس گفته های متخصصان، حدود 90 درص از همه موارد سندرم آشرمن به دنبال فرآیند دیلاتاسیون و کورتاژ رخ می دهد. این فرایند برای تکمیل کردن سقط جنین ناقص انجام می شود. برخی از اوقات چسبندگی ممکن است نتیجه جراحی های لگنی همچون جراحی سزارین یا از بین بردن فیبروئید و پلیپ باشد.

تشخیص

اگر پزشک به وجود سندرم آشرمن مشکوک شود، معمولا آزمایش خون می گیرد تا وجود سایر شرایطی که باعث ایجاد نشانه های مشابه می شود را شناسایی کند. او ممکن است از سونوگرافی برای بررسی ضخامت دیواره رحم و فولیکول ها استفاده نماید. هیسترسکوپی بهترین روش برای تشخیص این سندرم است. در طول این فرآیند، پزشک دهانه رحم را باد می کند و هیسترسکوپ را در آن می گذارد. این وسیله شبیه تلسکوپ کوچکی است. پزشک از این روش برای بررسی رحم و وجود زخم بهره می برد. پزشک ممکن است HSG را نیز پیشنهاد کند. این روش برای کمک به پزشک برای بررسی شرایط رحم و لوله های فالوپ مورد استفاده قرار می گیرد. در طول این فرایند، رنگ مخصوصی به رحم تزریق می شود و شناسایی مشکلات موجود در رحم را اسانتر می سازد. اگر شرایط زیر را دارید قبل از انجام این تست ها با پزشک خود مشورت نمایید:

– قبلا جراحی رحم داشته اید و قاعدگی های شما نامنظم شده یا متوقف گشته است

– سقط جنین مکرر را تجربه می کنید

– در بارداری مشکل دارید

درمان

سندرم آشرمن را می توان به کمک جراحی درمان کرد. در این شرایط ابزارهای جراحی کوچکی به انتهای هیسترسکوپ وصل می شود و برای از بین بردن چسبندگی ها مورد استفاده قرار می گیرد. این فرایند همیشه تحت بیهوشی عمومی انجام می شود. بعد از این عمل به فرد آنتی بیوتیک داده می شود تا از بروز عفونت پیشگیری شود و از قرص استروژن برای بهبود کیفیت دیواره رحم استفاده می گردد. سپس هیسترسکوپی تکرار می شود تا اطمینان حاصل گردد جراحی موفقیت آمیز بوده است. ممکن است این چسبندگی ها دوباره عود کند. پس پزشک توصیه می کند قبل از بارداری یکسال منتظر بمانید تا مطمئن شوید چنین شرایطی رخ نمی دهد. اگر قصد بارداری ندارید و دردی را حس نمی کنید، ممکن است به درمان نیازی نداشته باشید.

پیشگیری

بهترین روش برای پیشگیری از بروز سندرم اشرمن، اجتناب از فرآیند دی اند سی است. در بیشتر موارد، می توان از سایر موارد برای بهبود سقط جنین ناقص استفاده کرد. اگر دی اند سی لازم بود، جراح می تواند از سونوگرافی برای هدایت جراحی استفاده کند و خطر آسیب به رحم را کمتر نماید.

نتیجه گیری

سندرم اشرمن در برخی از موارد بارداری را غیر ممکن می سازد و ممکن است در برخی از افراد این فرایند را دشوارتر سازد. این بیماری می تواند خطر عوارض حاد را در طول بارداری افزایش دهد. چنین شرایطی اغلب قابل پیشگیری و قابل درمان است. اگر سندرم اشرمن دارید و باروری تان بازیابی نمی شود سعی کنید از گروه های حمایتی کمک بگیرید. برای افرادی که بچه می خواهند اما قادر به بارداری نیستند گزینه هایی وجود دارد. اگر مشکلی داشتید و دردی را تجربه کردید حتما با یک پزشک متخصص مشورت کنید. او می تواند به کمک تست ها و ازمایش های موجود شرایط شما را شناسایی کند و بهترین روش درمانی را انتخاب نماید.

کولیت اولسراتیو بیماری التهابی روده است که باعث ایجاد التهاب طولانی مدت و نشانه های زخم در سیستم گوارش می شود. این بیماری داخلی ترین لایه روده بزرگ و رکتوم را تحت تاثیر خود قرار می دهد.

درمان های طبیعی برای کولیت اولسراتیو

درمان های معمول کولیت اولسراتیو معمولا در برگیرنده استفاده از دارو یا جراحی است. داروهای ضد التهابی معمولا اولین مرحله برای درمان خواهد بود. اگرچه این داروها می توانند در کاهش نشانه های کولیت اولسراتیو مفید باشند اما عوارض جانبی نیز خواهند داشت. در موارد حاد و شدید، می توان از جراحی برای از بین بردن کولیت اولسراتیو استفاده کرد اما این گزینه معمولا در برگیرنده برداشتن کل روده و رکتوم است. برای درمان طبیعی این بیماری باید بدانید که رژیم غذایی درمان کننده جزو اصول بنیادین است. برخی از محرک های غذایی می تواند پاسخ سیستم ایمنی و التهاب را در سیستم گوارش بدتر کنند. این غذاها باید شناسایی گردند و از رژیم غذایی حذف شوند. برخی از غذاهای مشکل ساز در برگیرنده محصولات لبنی، غذاهای ادویه دار و شکر تصفیه شده هستند. برای کاهش التهاب و کمک به جذب مواد مغذی، غذاهای مفیدی همچون امگا3 و پروبیوتیک وجود دارد.
تمرینات ورزشی نیز جزو فاکتورهای مهم در درمان این بیماری است زیرا مزایای ورزش بسیار زیاد است. تمرینات ورزشی متوسط تا شدید می توانند استرس که ریشه بیماری های التهابی است را از بین ببرند.

غذاهایی که کولیت اولسراتیو را بدتر می کنند

برخی از غذاها هستند که باعث بروز التهاب و بدتر شدن این بیماری می شوند. این موضوع از فردی به فرد دیگر متفاوت است. برای برخی از افراد، فیبر می تواند ازاردهنده باشند زیرا هضم آن ها دشوارتر است. حذف مواد غذایی حاوی فیبر همچون آجیل ها، دانه ها، غلات کامل و میوه و سبزیجات خام می تواند در برخی از شرایط مفید باشد. اگرچه این موضوع به افراد مبتلا به کولیت اولسراتیو کمک می کند درد، گرفتگی و سایر نشانه های موجود را کمتر کنند اما التهاب را کاهش نمی دهد. افرادی که با این بیماری دست و پنجه نرم می کنند ممکن است با این غذاها و نوشیدنی ها مشکل داشته باشند:

– الکل
– کافئین
– نوشیدنی های کربناته
– محصولات لبنی
– میوه و سبزیجات خام
– حبوبات، بقولات
– میوه های خشک شده
– غذاهایی که گوگرد و سولفات دارند
– غذاهایی که فیبر بالایی دارند
– گوشت
– آجیل و کره آجیل
– شکر تصفیه شده
– غذاهای ادویه دار

غذاهایی که می توانند کولیت اولسراتیو را درمان کنند

اسید چرب امگا3:

مطالعات مختلف نشان می دهد این اسید چرب می تواند با التهاب مبارزه کند. این ماده برخی از مواد شیمیایی خاص در بدن را مسدود می سازد. مزایای روغن ماهی بسیار زیاد است. یکی از مطالعات نشان می دهد افرادی که از اسید چرب امگا3 به عنوان بخشی از درمان کولیت اولسراتیو خود استفاده می کنند موفقیت بیشتری در درمان خواهند داشت.

پروبیوتیک ها:

پروبیوتیک ها باکتری هایی هستند که در سیستم گوارش زندگی می کنند و از توانایی بدن برای جذب مواد مغذی و مبارزه با عفونت پشتیبانی می کنند. جمعیت پروبیوتیک ممکن است به خاطر باکتری های بد، مخمر و قارچ کمتر شود. این ها همچنین آنزیم هایی ایجاد می کنند که باکتری های بد را از بین می برد. پروبیوتیک می تواند قدرت سیستم ایمنی را بهبود ببخشد و عملکرد گوارش را بهتر کند. سعی کنید از پروبیوتیک ها و مواد تخمیر شده همچون کفیر استفاده کنید.

غذاهای غنی از آهن:

بزرگترین نشانه کولیت اولسراتیو کم خونی است . این موضوع زمانی رخ می دهد که بدن گلبول قرمز کافی در خود ندارد. آهن علاوه بر اینکه می تواند از بروز کم خونی پیشگیری کند بلکه ماده مغذی مورد نیاز برای حفظ سلامتی و انرژی است. کمبود آهن می تواند بدین معنا باشد که بدن قادر به تولید گلبول قرمز کافی حمل کننده اکسیژن نیست و در انتقال اکسیژن به سایر قسمت های بدن با چالش مواجه است. غذاهای غنی از آهن در برگیرنده جگر، گوشت، لوبیای سیاه و زرده تخم مرغ است.

غذاهای غنی از فولات:

فولات نیز یکی از ویتامین های مهم برای افراد مبتلا به کولیت اولسراتیو است زیرا به بدن کمک می کند سلول های جدید بسازد. کمبود فولات در بدن باعث کم خونی، عملکرد ضعیف سیستم ایمنی و هضم ضعیف می شود.شما می توانید از غذاهایی همچون عدس، آووکادو و چغندر و بروکلی استفاده کنید.

به خاطر داشته باشید که این غذاها زمانی که به صورت خام مصرف می شوند هضم دشواری دارند پس اگر نشانه هایتان بدتر شد آن را بخارپز کنید.

زردچوبه:

یکی از قدرتمندترین جنبه های زردچوبه توانایی آن برای کنترل التهاب است. این گزینه یکی از موثرترین ترکیبات ضد التهابی در جهان است. افرادی که مشکلات شکمی و گوارشی دارند ممکن است نتوانند از داروها استفاده کنند. کورکومین موجود در زردچوبه می تواند بیماری التهابی روده را مدیریت کند. بهترین روش برای استفاده از زردچوبه در رژیم غذایی نوشیدن چای آن است.

مکمل های مفید برای درمان کولیت اولسراتیو

– کلسیم: قدرت استخوان ها را بهبود می بخشد و باعث ترشح هورمون های مفید می شود

– ویتامین دی: با بیماری های خودایمنی مبارزه می کند و باعث سلامت استخوان ها می شود

– مولتی ویتامین ها: شما را مطمئن می سازد که ویتامین ها و مواد معدنی ضروری را دریافت می کنید

– پروبیوتیک ها: باکتری های خوبی را بدن فراهم می کند، التهاب را کاهش می دهد و پاسخ های سیستم ایمنی را کمتر می کند

– روغن ماهی: با التهاب مبارزه می کند و برخی از مواد شیمیایی خاص را مسدود می سازد.

سوء هاضمه شرایط پزشکی مزمنی است که می تواند باعث آزار و اذیت فرد شود. این شرایط اغلب باعث ایجاد درد یا ناراحتی در معده می شود و مرتبط با هضم نادرست مواد غذایی است. عادت های خوردن غذا یا حتی مشکلات گوارشی مزمن می تواند باعث بروز سوء هاضمه شود.

چه چیزی باعث بروز سوء هاضمه می شود؟

برخی از محرک های اصلی سوء هاضمه عبارت است از :

– پرخوری

– خوردن مواد غذایی پرچرب و ادویه دار

– دراز کشیدن بعد از خوردن غذا

– سیگار کشیدن

– نوشیدن الکل

– داروهای خاص همچون اسپرین و ایبوپروفن

– شرایط پزشکی همچون رفلاکس اسید، سرطان معده، ناهنجاری های پانکراتیت یا سایر موارد

نشانه ها و علائم سوء هاضمه چیست؟

– نفخ
– حالت تهوع
– استفراغ
– سوزش سر دل
– حس ناگهانی سیری در طول وعده غذایی
– حس سوزش در معده
– خون در استفراغ
– کاهش وزن
– اشکال در بلع
– مدفوع تیره

این نشانه ها علائم واضحی هستند که در سوء هاضمه تجربه می شوند. با اینحال نباید زیاد نگران باشید. شما می توانید این شرایط را با درمان های خانگی بهبود ببخشید.

جوش شیرین:

برای این درمان خانگی به یک دوم قاشق چایخوری جوش شیرین و یک دوم لیوان آب گرم نیاز دارید. این مواد را با هم ترکیب کنید و خوب هم بزنید. سپس آن را مصرف کنید.می توانید این محلول را دو الی سه بار در روز و برای چند هفته مورد استفاده قرار دهید. جوش شیرین یک آنتی اسید طبیعی است و می تواند به درمان سوء هاضمه و سوزش سر دل کمک کند.

هشدار: اگر حس سیری بعد از وعده غذایی دارید نباید جوش شیرین استفاده کنید.

سرکه سیب:

یک الی دو قاشق چایخوری سرکه سیب را با یک لیوان آب گرم ترکیب کنید. اگر طعم آن را دوست ندارید کمی عسل بدان بیفزایید. یک الی دو بار در روز محلول را مصرف کنید. سرکه سیب در برگیرنده استیک اسید است که یک اسید ضعیف است. به همین خاطر می تواند سطح اسیدیته معده را تنظیم کند.

روغن ضروری لیمو:

یک قطره روغن ضروری لیمو را به یک لیوان آب اضافه کنید و خوب به هم بزنید. این محلول را نیم ساعت قبل از وعده غذایی خود مصرف نمایید. روغن ضروری لیمو خاصیت قلیایی دارد و به خنثی شدن اسید معده و درمان سوء هاضمه کمک می کند. این ماده خاصیت آنتی باکتریایی و سم زدایی هم دارد و می تواند به پاکسازی سیستم گوارش کمک کند.

روغن ضروری زنجبیل:

یک الی دو قطره از روغن ضروری زنجبیل را به چای گیاهی محبوب خود اضافه کنید و 20 الی 30 دقیقه قبل از وعده غذایی مورد استفاده قرار دهید.
اگر سوء هاضمه شما به خاطر رفلاکس اسید معده به مری است می توانید چند قطره از این روغن را بر روی شکم خود بمالید.روغن ضروری زنجبیل در آرام سازی معده و درمان سوء هاضمه نقش بسیار مهمی دارد. این روغن خاصیت ضد التهابی دارد و باعث درمان مشکلات گوارشی می شود.

شیر:

یک فنجان شیر بدون چربی را یک الی دو بار در روز بنوشید. شیر می تواند اسید معده را متعادل سازد. این موضوع بدین خاطر است که شیر اسید ضعیفی است و می تواند اسید معده را خنثی سازد و سوء هاضمه را درمان کند.

چای نعناع:

6 الی 8 برگ نعناع را به یک پیمانه آب جوش اضافه کنید و اجازه دهید دم بکشد. سپس کمی به آن عسل اضافه کنید و قبل از اینکه سرد شود بنوشید. این چای را می توانید دو الی سه بار در روز میل نمایید. نعناع در برگیرنده منتول است و خاصیت خنک کنندگی و تسکین بخشی دارد. به همین خاطر می تواند عضلات معده را شل کند و باعث درمان سوء هاضمه شود.

عسل:

یک قاشق چایخوری عسل را به یک لیوان آب اضافه کنید و خوب هم بزنید. این محلول را یک ساعت قبل از وعده غذایی مورد استفاده قرار دهید.
عسل منبع غنی از مواد مغذی است که به سوء هاضمه کمک می کنند.خاصیت ضد التهابی آن باعث کاهش التهاب می شود و در عین حال مواد معدنی موجود در آن اسید معده را خنثی می سازد.

آب آلوئه ورا:

یک چهارم پیمانه آب آلوئه ورا را قبل از وعده غذایی بنوشید. آلوئه ورا سرشار از ویتامین ها، مواد معدنی و اسیدهای آمینه است و به سم زدایی از بدن کمک می کند و گوارش را بهبود می بخشد.

روغن نارگیل:

یک الی دو قاشق غذاخوری روغن نارگیل را در روز مصرف کنید. شما می توانید آن را با نوشیدنی یا سالاد محبوب خود ترکیب نمایید. چربی های اشباع موجود در روغن نارگیل می تواند معده را تسکین ببخشد و میکروب های موجود در آن را از بین ببرد.

چای بابونه:

یک قاشق چایخوری بابونه را به یک پیمانه آب داغ اضافه کنید. اجازه دهید برای 5 الی 10 دقیقه دم بکشد.

سپس آن را صاف کنید و کمی عسل بدان بیفزایید. چای بابونه یکی از درمان های خانگی محبوب برای سوء هاضمه است. خواص ضد التهابی موجود در این چای می تواند التهاب را کاهش دهد.

دارچین:

کمی چوب دارچین را به یک پیمانه آب جوش اضافه کنید و اجازه دهید برای 5 الی 10 دقیقه بماند و دم بکشد. سپس آن را صاف کنید. بعد از اینکه چای سرد شد، می توانید کمی عسل به آن اضافه کنید و بلافاصله مصرف نمایید. دارچین خاصیت ضد التهابی دارد و می تواند به کاهش التهاب کمک کند.

آب کربناته:

آب کربناته را در طول روز بنوشید. کربن دی اکسید حل شده در آب نوشیدنی را آب کربناته می گویند. این آب می تواند سوء هاضمه را بهبود ببخشد.

زمانی که صحبت از سلامت فرد به میان می اید ممکن است موارد متعددی نادیده گرفته شود. عدم تعادل هورمونی یکی از مشکلات رایجی است که بیشتر خانم ها نشانه های آن همچون آکنه و افزایش وزن ناگهانی را تجربه می کنند. اگر چنین مشکلاتی در زمان مناسب درمان نشود عواقب بسیار بدی خواهد داشت.

عدم تعادل هورمونی چیست؟

هورمون ها پیام رسان های شیمیایی بدن هستند که مسئول کنترل فرایندهای بزرگی همچون متابولیسم و تولید مثل می باشند. زمانی که غده ها هورمون بسیار زیاد یا بسیار کم تولید می کنند بدن دچار شرایطی به نام عدم تعادل هورمونی می شود.

علائم و نشانه های عدم تعادل هورمونی

عدم تعادل هورمونی با طیف وسیعی از نشانه ها و علائم مشخص می گردد که بسته به هورمون یا غده ای که به درستی کار نمی کند این نشانه ها متغیر خواهد بود.نشانه های عدم تعادل هورمونی معمولا برای زنان، مردان و کودکان متغیر است. برخی از نشانه ها که هم در زنان و هم در مردان دیده می شود عبارت است از :

– خستگی
– افزایش وزن
– حساسیت زیاد به سرما یا گرما
– یبوست یا اسهال
– پف کردن صورت یا پوست خشک
– افزایش وزن ناگهانی یا غیر قابل توصیف
– کاهش وزن
– عضلات ضعیف شده
– تشنگی یا ادرار بیش از حد
– درد و سفتی مفاصل
– نازک شدن موها
– کاهش میل جنسی
– اضطراب
– ناباروری
– تعریق
– تاری دید

چگونه عدم تعادل هورمونی را به صورت طبیعی درمان کنیم؟

رژیم غذایی سالمی را دنبال کنید:

باید غذاها، گیاهان و مکمل هایی که می تواند با عدم تعادل هورمونی مبارزه کند را شناسایی نمایید.

روغن نارگیل:

روزانه یک الی دو قاشق غذاخوری از روغن نارگیل فوق بکر را مورد استفاده قرار دهید. روغن نارگیل در برگیرنده اسیدهای چرب با زنجیره متوسط است و برای سلامتی مفید خواهد بود. اید اسیدهای چرب به کاهش التهاب در بدن کمک می کنند. روغن نارگیل برای سلامت کلی بدن نیز عالی است.

آووکادو:

پوست یک عدد آووکادو را ببرید. آن را به مکعب های کوچک برش دهید و در سالاد خود استفاده کنید. می توانید آووکادو را با شیر و عسل ترکیب کنید و بنوشید. آووکادو منبع غنی از اسیدهای چرب تک غیر اشباع، چند غیر اشباع و اشباع شده است. این اسیدهای چرب خاصیت ضد التهابی دارند و به درمان عدم تعادل هورمونی کمک می کنند. مصرف منظم آووکادو باعث سلامت قلب می شود.

ماست:

یک کاسه ماست ساده بخرید و در طول روز آن را مصرف نمایید. ماست منبع غنی از پروبیوتیک هاست و می تواند به ترمیم دیواره روده و تعادل هورمون های بدن کمک کند. پروبیوتیک ها باکتری های سالمی هستند که بدن برای عملکرد درست خود به آن ها نیاز دارد. کمبود این باکتری ها می تواند به مشکلات گوارشی و التهاب منجر شود.

اسیدهای چرب امگا3:

250 الی 500 میلی گرم از مکمل های اسیدچرب امگا3 در روز را مصرف کنید. شما می توانید از ماهی هایی همچون ساردین و سالمون هم بهره ببرید. خاصیت ضد التهابی این اسیدهای چرب می تواند بدن را در برابر عدم تعادل هورمونی محافظت کند. این اسیدهای چرب نه تنها التهاب ناشی از عدم تعادل هورمونی را کاهش می دهند بلکه استرس و اضطراب را هم کمتر می کنند.

ویتامین دی:

شما باید در طول روز حدود 1000 الی 4000 واحد ویتامین دی مصرف کنید. می توانید از مکمل ها کمک بگیرید یا از غذاهایی همچون ماهی، تخم مرغ یا قارچ استفاده کنید. ویتامین دی ماده مغذی مهمی است که در واقع یک هورمون در داخل بدن است. این ویتامین نه تنها التهاب و عدم تعادل هورمونی را بهبود می بخشد بلکه سیستم ایمنی را هم تقویت می کند.

هشدار: قبل از استفاده از مکمل ها با پزشک خود مشورت کنید.

استفاده از روغن های ضروری:

استفاده از روغن ضروری هم می تواند در این شرایط بسیار مفید باشد.

روغن ضروری مریم گلی:

چند قطره روغن ضروری مریم گلی را به دستگاه پخش کننده اضافه کنید و اجازه دهید فضای اطراف را پر کند. شما می توانید روغن مریم گلی را با روغن نارگیل ترکیب کنید و با آن شکم، گردن و سایر قسمت های بدن را ماساژ دهید. روغن مریم گلی در برگیرنده فیتوستروژن هاست که می تواند هورمون هایی همچون استروژن را متعادل کند.

روغن رازیانه:

چند قطره روغن رازیانه را به یک لیوان آب اضافه کنید و بنوشید. می توانید از این روغن برای ماساژ دادن شکم و کف پا هم استفاده کنید. داشتن روده سالم برای عملکرد صحیح غده های بدن ضروری است. استفاده منظم از روغن رازیانه می تواند سلامت روده ها را بهبود ببخشد و التهاب را کاهش دهد.

روغن اسطوخودوس:

چند قطره روغن اسطوخودوس را در دستگاه پخش کننده بریزید. شما می توانید این روغن را به وان اضافه کنید و برای 15 الی 20 دقیقه در آن بنشینید.

روغن اسطوخودوس می تواند بدن شما را آرام کند. این روغن به تحریک خواب و بهبود خلق و خو هم کمک می کند.

روغن آویشن:

حدود 10 قطره از روغن آویشن را به حمام خود اضافه کنید و برای 15 الی 20 دقیقه در آن شناور شوید. می توانید سه قطره از روغن آویشن را با چند قطره روغن نارگیل ترکیب کنید و شکم خود را ماساژ دهید. روغن آویشن تولید پروژسترون را افزایش می دهد و به درمان نشانه های عدم تعادل هورمونی کمک می کند.

از مصرف مواد شیمیایی مضر پرهیز کنید:

از مصرف هر ماده ای که شامل مواد شیمیایی مضر است پرهیز نمایید.

مصرف شکر و قند را کمتر کنید:

عدم تعادل هورمونی نتیجه فاکتورهای متعدی همچون مصرف زیاد شکر تصفیه شده است. پس مصرف شکر خود را کاهش دهید.

سرکه سیب به یک درمان خانگی و طبیعی برای بیماری های مختلف تبدیل شده است. حالا سوال اینجاست که ایا این ماده باعث بروز اسهال می شود یا می تواند برای درمان آن مورد استفاده قرار گیرد؟ شما می توانید از سرکه سیب برای پخت و پز استفاده کنید، آن را به عنوان قرص مصرف نمایید یا با آب ترکیب کنید و بنوشید. به خاطر خاصیت اسیدی، سرکه می تواند باعث ناراحتی شکمی یا مشکلات گوارشی در برخی از افراد شود.با اینحال بروز این شرایط در افرادی که مقادیر رقیق شده و اندکی از سرکه سیب را مصرف می کنند نادر است. تحقیقات انجام شده در مورد سرکه محدود است اما برخی از افراد بعد از مصرف آن عوارض جانبی شدیدی را تجربه می کنند. علاوه بر اسهال، ممکن است اسیب به مینای دندان و مشکلات گوارشی در افراد مبتلا به دیابت را تجربه نمایند.

سرکه سیب باعث بروز اسهال می شود؟

همانطور که می دانید سرکه سیب با تخمیر قند در سیب به دست می اید. فرآیند تخمیر باعث ایجاد استیک اسید می شود که بخش اصلی سرکه است و طعم اسیدی به آن می بخشد. برخی از افراد ممکن است غذاهای اسیدی و غذاهای ادویه دار را نتوانند مورد استفاده قرار دهند زیرا باعث ناراحتی شکمی، سوزش سر دل و اسهال می شود. عفونت هایی همچون مسمومیت مواد غذایی علل اصلی بروز اسهال است. آلرژی به مواد غذایی یا شرایط پزشکی خاص همچون بیماری سلیاک هم می تواند باعث ایجاد اسهال شود.

ایا سرکه می تواند اسهال را درمان کند؟

تحقیقات انجام شده نشان می دهد سرکه سیب خاصیت ضد میکروبی دارد و می تواند باکتری ای کولی را نابود سازد. با اینحال سرکه سیب می تواند برخی از باکتری های روده که برای هضم مفید هستند را هم از بین ببرد. اینکار باعث تحریک روده می شود و به اسهال منجر می گردد. این تحقیق در آزمایشگاه انجام شده است. به همین خاطر نتایج آن در افراد مختلف خواهد بود. شواهد موجود نشان می دهد سرکه سیب می تواند خالی شدن شکم را به تاخیر بیندازد. اگر فردی اسهال داشته باشد سرکه سیب می تواند فرآیند هضم را کندتر کند و به مدفوع زمان دهد قبل از خروج از بدن سفت تر شود. برای بررسی مزایای احتمالی سرکه سیب بر روی اسهال به تحقیقات بیشتری نیاز است و هنوز به وضوح معلوم نیست این سرکه می تواند درمان خوبی برای اسهال باشد یا خیر.

سایر عوارض جانبی احتمالی سرکه سیب

سرکه سیب خاصیت اسیدی دارد و نباید بدون رقیق شدن مصرف گردد. شما می توانید یک قاشق چایخوری از سرکه سیب را به یک لیوان آب اضافه کنید. نوشیدن سرکه سیب رقیق نشده در طولانی مدت باعث اسیب به مینای دندان می شود. فردی که دیابت و گاستروپارزی دارد بهتر است از مصرف سرکه سیب خودداری کند. گاستروپارزی اختلالی است که مانع از خالی شدن محتوای شکم می شود. سرکه سیب می تواند با برخی از داروهای تجویزی نیز تداخل داشته باشد. اگر فردی دارویی مصرف می کند باید قبل از به کار بردن سرکه سیب با پزشک خود مشورت نماید.

سرکه سیب به شکل قرص در فروشنده های آنلاین وجود دارد اما این محصولات توسط اداره بهداشت تایید نشده اند.

سایر روش های موجود برای درمان اسهال

اگر فردی با اسهال مواجه شده است باید آب زیادتری بنوشد. اسهال معمولا بعد از دو الی چهار روز بدون درمان بهبود پیدا می کند. در این شرایط باید آب زیادی نوشیده شود زیرا اسهال باعث دهیدراسیون می شود. نشانه های اسهال در برگیرنده گرفتگی شکمی و دمای بالای بدن است. فرد می تواند برای درمان این نشانه ها از داروهای بدون نسخه همچون ایبوپروفن استفاده کند. داروهای موجود برای اسهال می توانند طول و شدت نشانه ها کنترل کنند اما نمی توانند به طور کامل اسهال را متوقف سازند. محلول های آبی موجود نیز می توانند دهیدراسیون موجود در بدن را درمان نمایند. این ها از شکر، نمک و مواد معدنی که در آب حل شده اند تشکیل گشته اند. این درمان ها ممکن است برای کودکان کم سن و سال مفید نباشند. نوزادان زودتر از سایر افراد با کمبود آب در بدن مواجه می شوند. پس آب بیشتری به آن ها بدهید. اگر نشانه های دهیدراسیون بروز کرد باید با پزشک مشورت کنید. اگر موارد زیر در فرد وجود داشت باید به دنبال درمان پزشکی باشید:

– اسهال بیش از 5 روز طول کشید
– علاقه ای به خوردن غذا نداشتید و وزنتان کاهش پیدا کرد
– حس بیماری داشتید
– در مدفوع خون مشاهده کردید یا مدفوع بودار و تیره داشتید
– اخیرا در بیمارستان بستری بوده اید.

اسهال معمولا به خاطر عفونت ایجاد می شود. برای پیشگیری از انتشار عفونت نکات زیر را رعایت کنید:

– دستان خود را به طور کامل بعد از دستشویی شستشو دهید
– توالت خود را تمیز نگه دارید
– حوله و سایر موارد را با دمای بالا بشویید
– از به اشتراک گذاشتن قاشق و چنگال پرهیز کنید.

نتیجه گیری

سرکه سیب درمان پزشکی نیست و ممکن است مصرف آن در برخی از افراد عوارض جانبی در پی داشته باشد. اگر قصد مصرف آن را دارید بهتر است با یک لیوان آب رقیق نمایید. اگر فردی بعد از مصرف سرکه سیب عوارض جانبی همچون اسهال را داشت بهتر است با پزشک مشورت کند. برای بررسی اثرات و مزایای احتمالی سرکه سیب باید تحقیقات بیشتری انجام شود . اسهال را معمولا با استراحت در منزل و نوشیدن مایعات بسیار می توان درمان کرد.

عفونت مخمری می تواند برای زنان بسیار ازاردهنده باشد. این بیماری رایج و خسته کننده ناراحتی های زیادی را برای فرد ایجاد می کند. اگر صبح زود با حس خارش و سوزش در ناحیه تناسلی از خواب بیدار شدید و ترشحات بودار را تجربه کردید ممکن است به عفونت مخمری مبتلا شده باشید. اما زیاد نگران نباشید. شما می توانید از درمان های خانگی برای بهبود این شرایط استفاده کنید.

درمان های خانگی برای عفونت مخمری

سرکه سیب :

برای این درمان خانگی به مواد زیر نیاز خواهید داشت:

– یک الی دو قاشق غذاخوری سرکه سیب
– یک لیوان آب

چه باید کرد؟

سرکه سیب را با آب ترکیب کنید و بنوشید. سرکه سیب برای کاهش وزن، مراقبت از پوست و سایر موارد گزینه بسیار خوبی است. می توان از این ماده برای درمان داخلی یا خارجی عفونت های مخمری استفاده کرد زیرا خاصیت ضد قارچی دارد. یک وان را با آب پر کنید و کمی سرکه سیب به آن اضافه کنید. حالا برای چند دقیقه در این وان بنشینید.

سیر برای عفونت مخمری:

یک الی دو حبه سیر را له کنید و با آب کافی ترکیب نمایید تا خمیر نرمی حاصل شود. این خمیر را برای 8 الی 10 دقیقه روی ناحیه مدنظر بگذارید. سپس با آب بشویید.سیر خاصیت ضد قارچی بسیار قدرتمندی دارد و باعث می شود یک درمان خانگی موثر برای عفونت مخمری باشد. از خمیر سیر بر روی نواحی حساس همچون واژن یا قسمت های داخلی استفاده نکنید.

روغن درخت چای برای عفونت مخمری:

ابتدا سه قطره از روغن ضروری درخت چای را با دو قاشق غذاخوری ترکیب کنید و این ماده را بر روی ناحیه مدنظر بگذارید. اجازه دهید یک شب بماند. سپس آن را با آب ولرم شستشو دهید. این گزینه نیز می تواند درمان خوبی برای عفونت مخمری باشد. روغن درخت چای خاصیت ضد قارچی و آنتی باکتریایی دارد و به همراه عسل می تواند پوست ملتهب را تسکین ببخشد.

استفاده از ماست برای عفونت مخمری:

پنبه را در ماست ساده فرو ببرید و بر روی واژن خود بگذارید. مطمئن شوید که پنبه را در نواحی عمیق تر واژن فرو نمی کنید. اجازه دهید یک الی دو ساعت بماند.

متخصصان بر این باورند که به هنگام بروز این عفونت بهتر است مصرف ماست در رژیم غذایی افزایش یابد. اعمال موضعی ماست بر روی واژن می تواند عفونت مخمری را درمان کند و از بروز التهاب بکاهد.

روغن نارگیل:

ناحیه مدنظر را به طور کامل بشویید و خشک کنید. از پارچه تمیزی استفاده کنید تا پوست ملتهب نشود. لایه نازکی از روغن نارگیل را بر روی ناحیه مدنظر بمالید و اجازه دهید بماند. اسید چرب با زنجیره متوسط در روغن نارگیل باعث می شود این ماده خاصیت ضد قارچی، ضد ویروسی و آنتی باکتریایی داشته باشد. این روغن می تواند پوست ملتهب را آرام سازد. اعمال منظم روغن نارگیل عفونت مخمری را بهبود می بخشد.

نمک اپسوم برای عفونت مخمری:

دو پیمانه نمک اپسوم را به وان آب اضافه کنید و اجازه دهید چند دقیقه بماند و حل شود. سپس به مدت 10 الی 15 دقیقه در آن بنشینید. نمک اپسوم در اصل منیزیم سولفات است. این نمک شیمیایی می تواند مخمر را نابود کند و عفونت را درمان نماید.

روغن ارگانو برای عفونت مخمری:

سه قطره روغن ارگانو را به یک لیوان آب اضافه کنید و بنوشید. زمانی که صحبت از درمان های خانگی به میان می اید، برخی از روغن ها می توانند مزایای خوبی برای بدن داشته باشند. روغن ارگانو یکی از قوی ترین روغن هایی است که می تواند جلوی پیشرفت عفونت را بگیرد.

هشدار: قبل از به کار بردن این روغن برای زنان باردار و کودکان حتما با پزشک مشورت کنید.

استفاده از آلوئه ورا برای عفونت مخمری:

ژل تازه آلوئه ورا را از برگ های آن استخراج کنید و لایه نازکی از آن را بر روی ناحیه مدنظر بگذارید. اجازه دهید خشک شود و سپس با آب ولرم شستشو دهید. ژل آلوئه ورا می تواند تحریک را بهبود ببخشد و التهاب موجود در این ناحیه را کمتر کند. این ماده در برگیرنده عوامل ضد عفونی کننده است و جلوی رشد قارچ ها و باکتری ها را می گیرد.

روغن نعناع برای عفونت مخمری:

دو الی سه قطره از روغن نعناع را در آب ترکیب کنید و آن را در دهان بچرخانید و سپس دور بریزید. حالا دهان خود را بشویید. شما می توانید از کپسول روغن نعناع نیز استفاده کنید. این یک درمان خانگی برای عفونت مخمری دهانی است. منتول موجود در نعناع می تواند در کشتن قارچ هایی که باعث ایجاد عفونت مخمری شده اند مفید باشد.

چای سبز برای عفونت مخمری:

چای سبز را در آب داغ دم کنید و اجازه دهید چند دقیقه در همین حالت بماند.سپس آن را صاف کنید و در حالیکه هنوز گرم است بنوشید. شما می توانید برای طعم بخشیدن به آن از عسل یا لیمو هم استفاده کنید. می توانید کیسه چای مصرف شده را در یخچال بگذارید و برای 10 الی 12 دقیقه روی ناحیه مدنظر قرار دهید. روزانه دو الی سه فنجان از این چای گیاهی را بنوشید تا بتوانید با عفونت مخمری مبارزه کنید.

چای سبز دربرگیرنده آنتی اکسیدان هایی است که سیستم ایمنی بدن را تقویت می کند و می تواند با عفونت مخمری مبارزه نماید. نوشیدن چای سبز می تواند عفونت را به سرعت از بدن پاک نماید. همچنین زمانی که چای سبز بر روی ناحیه مدنظر اعمال می شود می تواند التهاب را کاهش دهد و پوست را تسکین ببخشد.

جوش بر روی آلت تناسلی هم می تواند دیده شود هر چند این موارد بیشتر بر روی سایر قسمت های بدن ظاهر می شوند. جوش ها معمولا موارد بی ضرری هستند اما زمانی که روی آلت تناسلی دیده می شوند می توانند موجب نگرانی فرد گردند. با اینحال جوش می تواند در برخی از شرایط نشانه ای از سایر بیماری ها همچون بیماری های منتقل شده از طریق روابط جنسی(STD) باشد و به همین خاطر رشد و توسعه آن در اطراف آلت تناسلی به درمان سریع پزشکی نیاز داشته باشد. در این مقاله سعی می کنیم به همین موضوع بپردازیم و ببینیم برای درمان جوش بر روی آلت تناسلی چه باید کرد و چه زمانی باید به پزشک مراجعه نمود.

جوش چیست؟

جوش زمانی توسعه پیدا می کند که غده های چربی بر روی سطح پوست توسط روغن، سلول های مرده پوست و سایر مواد مسدود می شود. این مسدود شدن می تواند باعث ایجاد پاسخ سیستم ایمنی شود و موجب تورم و التهاب این ناحیه گردد. نتیجه چنین التهابی بروز جوش بر روی بدن است که می تواند در هر بخشی از بدن ظاهر شود و برای برخی از افراد ازاردهنده باشد.

نشانه های بیماری STD

جوش ها به عنوان برآمدگی های کوچک و گردی بر روی سطح پوست ظاهر می شوند. پایه آن ها معمولا به رنگ قرمز است. نوک جوش می تواند به رنگ سفید ( جوش سر سفید)، سیاه( جوش سرسیاه) یا به رنگ پایه آن باشد. این موضوع به نوع باقی مانده ای که باعث ایجاد جوش در بدن می شود بستگی خواهد داشت. برخی از جوش ها می توانند در برگیرنده چرک باشند.

فاکتورهایی که می تواند احتمال بروز جوش را افزایش دهد در برگیرنده موارد زیر است:

– پوشیدن لباس های تنگ
– رطوبت
– تعریق زیاد
– اصلاح کردن
– بهداشت ضعیف
– پوست چرب

دانستن این فاکتورها می تواند به تشخیص این جوش ها کمک کند و به شما در تعیین اینکه جوش ها به خاطر چه موضوعی توسعه یافته اند هم کمک نماید. جوش در ناحیه آلت تناسلی نیز در صورت نبود فعالیت جنسی هم می تواند در این ناحیه دیده شود. اگر فردی از لحاظ جنسی فعال باشد ممکن است این جوش ها به خاطر بیماری منتقل شده از طریق روابط جنسی ایجاد گردد. سه نوع بیماری STD وجود دارد که نشانه های آن ممکن است با جوش اشتباه گرفته شود.

زگیل تناسلی:

نشانه اولیه زگیل تناسلی رشد برآمدگی های کوچک با رنگ سفیدی بر روی شفت یا سر آلت تناسلی است. نوک زگیل ممکن است همانند گل کلم باشد و می تواند اندازه متغیری بر روی بدن ایجاد نماید.

همچنین ممکن است زگیل تناسلی در ناحیه اطراف آلت تناسلی نیز دیده شود.

این زگیل ها اغلب خود به خود بهبود پیدا می کنند اما می توان آن ها را به سادگی با کرم، منجمد کردن یا گرما درمانی بهبود بخشید.

هرپس تناسلی:

هرپس تناسلی می تواند تاول های خاکستری-سفیدی را با پایه قرمز رنگ ایجاد کند که بر روی آلت تناسلی یا ناحیه اطراف آن توسعه پیدا می کند. این موارد معمولا باعث ناراحتی فرد می شوند و خارش دار هستند و می توانند به مقعد نیز توسعه یابند. تاول می تواند به زخم بازی منجر شود و از خود مایعی به بیرون منتقل کند. تاول ها همچنین می توانند در اطراف دهان یا لب نیز دیده شوند. هرپس تناسلی معمولا به کمک داروهای ضد ویروسی بهبود پیدا می کنند.

سیفلیس:

زخم های سفید یا قرمز بدون درد بر روی آلت تناسلی یا اطراف آن ممکن است نشانه ای از سیفلیس باشد. عفونت باکتریایی باعث ایجاد چنین شرایطی می شود و می تواند در صورت درمان نشدن مشکلات جدی را برای افراد ایجاد کند.سیفلیس را معمولا می توان به کمک آنتی بیوتیک ها درمان کرد.

درمان

معمولا به ندرت درمان جوش به دخالت پزشکی نیاز دارد. جوش می تواند در بیشتر موارد بعد از چند روز بهبود پیدا کند. از خاراندن یا ترکاندن هر نوع جوشی باید خودداری شود. اینکار می تواند شرایط را بدتر کند و باعث ایجاد زخم و عفونت دائمی گردد.

هدف قرار دادن علت بروز جوش، بهترین روش برای درمان و پیشگیری از توسعه دوباره آن هاست. روش های زیر می تواند خطر بروز جوش را کاهش دهد:

– اجتناب از محیط های مرطوب
– کم کردن فعالیت هایی که باعث تحریک تعریق در بدن می شود
– پوشیدن لباس های تنگ
– دوش گرفتن منظم
– اجتناب از مالش یا لمس کردن ناحیه مدنظر
– تغییر بستر یا لباس به طور منظم

داروهای بدون نسخه همچون بنزوئیل پروکسید، اسید سالیسیلیک یا لایه برداها نیز می توانند در کاهش ظاهر جوش مفید باشند.به خاطر داشته باشید که ناحیه اطراف آلت تناسلی بسیار حساس است و این داروها در چنین نواحی باید با تجویز پزشک مورد استفاده قرار گیرد.

چه زمانی باید به پزشک مراجعه کنیم؟

اگر جوش به همراه نشانه های زیر در بدن بروز کرد حتما با یک پزشک مشورت کنید:
– تب
– سردرد
– خستگی
– تورم در نواحی همچون غده های کشاله ران
– راش یا تحریک پوستی
– زخم هایی که در سایر نواحی همچون صورت توسعه می یابند
– درد عضلات

نتیجه گیری

اگر بعد از اقداماتی که برای کاهش خطر توسعه جوش انجام دادید شرایط بهبود پیدا نکرد یا اگر بعد از یک هفته جوش بهتر نشد حتما با پزشک مشورت کنید. در برخی از شرایط علت بروز جوش در ناحیه تناسلی بیماری های دیگری است که باید توسط پزشک درمان شود.

شما می توانید از بومادران برای درمان شرایط مختلفی استفاده کنید. بومادران به طور سنتی برای کاهش التهاب، درمان زخم های پوستی و خونریزی اندک و تسکین بی خوابی یا اضطراب مورد استفاده قرار می گیرد.

مزایای بومادران برای سلامتی

به بهبود زخم و توقف خونریزی کمک می کند:

بومادران می تواند یک درمان طبیعی برای زخم های شما باشد. مواد شیمیایی موجود در این گیاه توانایی متوقف کردن خونریزی را دارد. علاوه بر این، بومادران خاصیت ضد عفونی کنندگی طبیعی دارد و می تواند جلوی عفونت زخم را بگیرد.

به درمان آمنوره کمک می کند:

بومادران به طور سنتی به عنوان یک درمان گیاهی برای تقویت خونریزی در برخی از زنان به کار می رود. بیماری آمنوره شرایطی است که در آن فرد به طور غیر طبیعی دچار قاعدگی نمی شود. بومادران می تواند چنین شرایطی را هم بهبود ببخشد. البته به خاطر داشته باشید که چنین کاربردی توسط پژوهش های بالینی تایید نشده است.

مسکنی برای اضطراب است:

یکی از مطالعات انجام شده بر روی بومادران نشان می دهد که این ماده خاصیت ضد اضطرابی بر روی افراد دارد. علاوه بر این آن ها دریافته اند که بومادران خواصی شبیه دیازپام دارد که یک داروی تجویزی رایج برای مشکلات مرتبط با اضطراب است.

به طور موثر ورم پستان را درمان می کند:

بومادران می تواند تسکین بخش نشانه های ورم پستان باشد. همانطور که می دانید ورم پستان عفونت پستان است که بیشتر در زنان شیرده دیده می شود. زمانی که فردی با چنین شرایطی دست و پنجه نرم می کند می تواند از کمپرس گرم و سرد برای تسکین درد استفاده کند. علاوه بر این، گیاهان طبیعی همچون بومادران نیز حاوی خواص ضد التهابی و آنتی باکتریایی هستند و می توانند چنین شرایطی را بهبود ببخشند.

التهاب را کاهش می دهد:

این گیاه سنتی سال هاست که برای تسکین التهاب ناشی از شرایط مختلف به خصوص التهاب در روده و سیستم تولید مثل زنان مورد استفاده قرار می گیرد. عصاره این گیاه خواص ضد التهابی خوبی دارد. محققان بر این باورند که بومادران می تواند التهاب را کاهش دهد. این گیاه نه تنها خاصیت ضد التهابی دارد بلکه خاصیت قابض نیز دارد.

برای معده و روده مفید است:

فعالیت آنتی اسپاسم بومادران باعث شده است این ماده برای شرایط معدی روده ای همچون اسهال، گاز شکم و نفخ و گرفتگی شکم بسیار مفید باشد.

برای فشار خون بالا و اسم مفید است:

یکی از مطالعات انجام شده نشان می دهد بومادران قادر است فشار خون بالا را پایین بیاورد، رگ های خونی را شل کند و تنفس را بهبود ببخشد.

طبع بومادران

بومادران طبع گرم و خشک دارد

طریقه مصرف بومادران

شما می توانید این گیاه را مانند چای دم کنید و روزی ۱ فنجان از آن را بنوشید (۲ تا ۳ قاشق چای خوری از گیاه به ازای هر فنجان آب جوش). این کار سبب تعریق بیشتر بدن و کاهش تب می شود. همچنین اگر این جوشانده را با اسانس نعناع به خوبی ترکیب کنید، محلول بسیار خوبی برای درمان سرماخوردگی است. یک فنجان از این جوشانده می تواند اشتها را نیز تحریک کند.

می توانید از قطره عصاره گیاه بومادران نیز استفاده کنید و ۲ تا ۳ قطره از آن را سه بار در روز میل کنید. این کار، اختلالات مجاری ادرار را درمان می کند.هنگام خون دماغ شدن نیز می توانید یک برگ تازه از گیاه را داخل سوراخ بینی قرار دهید. برگ تازه این گیاه به سرعت خونریزی بینی را متوقف می کند.

بخور (استنشاق بخار) این گیاه نیز برای درمان تب یونجه بسیار موثر است. برای این کار باید یک قاشق غذاخوری از گل تازه این گیاه را در آب جوش بریزید تا با آب بجوشد سپس بخار آن را به مدت حداقل ۳ تا ۵ دقیقه استنشاق کنی

عوارض جانبی و مضرات بومادران

بومادران زمانی که از طریق دهان وارد بدن می شود می تواند خواب آلودگی و افزایش ادرار را به همراه داشته باشد. اگر چنین ماده ای به صورت موضعی به کار رود ممکن است در برخی از افراد باعث ایجاد درماتیت تماسی یا تحریک پوستی شود. اگر به گیاهان حساسیت دارید بهتر است از مصرف این گیاه نیز خودداری کنید.این گیاه باعث می شود پوست نسبت به خورشید حساس تر شود. بومادران به طور کلی سمی نیست اما زمانی که روغن آن را مصرف می کنید مراقب باشید زیرا حاوی thujone است و این ماده در مقادیر زیاد سمی است. این گیاه همچنین خاصیت رقیق کنندگی خون دارد. اگر داروی رقیق کننده خون مصرف می کنید از این گیاه استفاده نکنید. زنان باردار نیز نباید از این گیاه استفاده کنند. اگر به کودک خود شیر می دهید قبل از مصرف بومادران با پزشک خود مشورت نمایید.

خواص عرق بومادران

برطرف کننده روماتیسم و دردهای استخوانی، تنظیم کننده قاعدگی، صاف کننده خون، رفع خستگی، ضدانگل آسکاریس و کیست

طبع عرق بومادران

طبیعت گرم دارد

طریقه مصرف بومادران

بعد از هر غذا یک استکان میل شود.