فرد ممکن است به خاطر نشستن های طولانی مدت که بر روی اعصاب فشار می آورد و جریان خون را کاهش می دهد حس کرختی و بی حسی در دست و پاها داشته باشد. با اینحال بی حسی طولانی مدت و بدون دلیل ممکن است نشانه یک شرایط جسمی باشد. این نوع بی حسی اگر طولانی مدت باشد می تواند به خاطر شرایطی همچون ام اس، دیابت، فیبرومالژیا باشد. این حس ممکن است در کل پا، زیر زانو یا بخش های مختلف پا احساس گردد.

علت بی حس شدن دست و پا

در برخی از موارد به خاطر نشستن های طولانی مدت این بی حس شدن ایجاد می شود. با اینحال بی حسی مزمن و طولانی مدت در پا و دست همیشه نشان دهنده یک شرایط پزشکی است. شرایطی که با این بی حسی مرتبط است عبارت است از :

وضعیت نشستن و ایستادن:

عادت های نشستن می تواند بر روی اعصاب فشار وارد کند و جریان خون به قسمت های انتهایی بدن را کاهش دهد. همین امر باعث ایجاد بی حسی موقت در فرد می شود.

آسیب:

اسیب به بخش های مختلف بدن می تواند فشاری بر روی اعصاب وارد کند و باعث بی حسی و کرختی دست و پا گردد.

دیابت:

برخی از افرادی که با دیابت دست و پنجه نرم می کنند نیز ممکن است با شرایطی به نام نوروپاتی دیابتی مواجه شوند که در آن به اعصاب اسیب وارد می شود. این شرایط می تواند به بی حسی، سوزن سوزن شدن و درد در پا منجر گردد

مشکلات کمر و سیاتیک:

مشکلات کمر می تواند فشاری بر روی اعصاب وارد کند و منجر به بی حسی یا اختلالات دیگری شود. سیاتیک تحریک اعصاب سیاتیک است که می تواند باعث ایجاد چنین بی حسی گردد

تومورها یا سایر ضایعات غیر عادی:

تومور، کیست، آبسه یا ضایعات بی خطر می تواند فشاری بر روی مغز، ستون فقرات یا هر بخشی از پا و دست وارد کند. این فشار می تواند جریان خون به دست و پا را محدود سازد و باعث ایجاد بی حسی شود.

استفاده از الکل:

سموم موجود در الکل می تواند به اعصاب آسیب وارد کند و باعث ایجاد این بی حسی شود. استفاده بیش از حد الکل می تواند اعصاب را تخریب نماید.

فیبرومالژیا:

فیبرومالژیا یک نوع شرایط مزمن یا طولانی مدت است که باعث ایجاد درد گسترده در بدن و حساس بودن به لمس می شود. برخی از افرادی که با این بیماری دست و پنجه نرم می کنند ممکن است سوزن سوزن شدن و بی حسی را در دست و پاهایشان تجربه کنند.

بیشتر افراد مبتلا به این بیماری نشانه های مختلفی را تجربه می کنند.

ام اس:

افرادی که با ام اس دست و پنجه نرم می کنند آسیب اعصاب حسی را تجربه می نمایند که می تواند به بی حسی و کرختی در برخی از اندام های بدن منجر شود. اگرچه بی حسی مرتبط با ام اس تنها دوره کوتاهی طول می کشد اما می تواند به اندازه ای طولانی باشد که فرد را آزار دهد

سکته:

سکته نیز می تواند به مغز آسیب وارد کند و همین امر بر روی پردازش فرایندها در این بخش از بدن تاثیر بگذارد. سکته می تواند به بی حسی یا کرختی موقتی یا بلند مدت در بخش هایی از بدن منجر شود.

نشانه ها

بی حسی یکی از نشانه های مرتبط با بی حسی مزمن و موقتی است. بیشتر افرادی که دست یا پاهایشان بی حس می شود ممکن است نشانه های زیر را هم داشته باشند:

– سوزن سوزن شدن
– سوزش
– خارش
– حس خزش زیر پوست

درمان

درمان مناسب برای بی حسی پا و دست به طور کلی به علت آن بستگی خواهد داشت.

دارو:

داروها در برگیرنده موارد زیر است:

– داروهای ضد افسردگی می تواند برای درمان فیبرومالژیا مفید باشد

– کورتیکو استروئیدها: برخی از این داروها می تواند التهاب مزمن و بی حسی مرتبط با شرایطی همچون ام اس را کاهش دهد

درمان های خانگی:

درمان های خانگی نیز می تواند بی حسی موجود در پا و دست را کاهش دهد:

– استراحت: بیشتر شرایطی که باعث ایجاد بی حسی در پا و دست می شوند را می توان با استراحت بهبود بخشید

– استفاده از یخ: یخ می تواند تورمی که فشار بر روی اعصاب وارد می کند را بهتر کند. کمپرس سرد را بر روی پا بگذارید

– گرما: در برخی از موارد گرما می تواند سفتی، درد یا عضلات تنش دار را بهتر کند.

– ماساژ دادن پا یا دستی که بی حس شده است می تواند جریان خون را بهبود ببخشد و نشانه های موجود را کاهش دهد

– تمرینات ورزشی: نبود تمرینات ورزشی می تواند رگ ها و قلب را ضعیف کند و مانع از پمپاژ مناسب خون به سایر قسمت های بدن گردد. سعی کنید تمرینات ورزشی مناسبی در طول هفته داشته باشید.

– حمام نمک اپسوم: این نمک در برگیرنده منیزیم است که می تواند جریان خون را افزایش دهد.
تکنیک های ذهنی و کاهش استرس: افرادی که بی حسی آن ها به خاطر فیبرومالژیا و ام اس است باید سعی کنند استرس خود را کاهش دهند.

– خواب: بیشتر شرایط مزمن که با بی حسی دست و پا مرتبط است با کمبود خواب بدتر می شود.

– داشتن رژیم غذایی سالم: سوء تغذیه به خصوص کمبود ویتامین B می تواند به اعصاب اسیب وارد کند و منجر به بی حسی گردد.

برخی از درمان های جایگزین می توانند نشانه های بی حسی در دست و پا را کاهش دهند. این درمان ها عبارتند از:

– ماساژ درمانی
– طب سوزنی
– بیوفیدبک
– آب درمانی
– استفاده از مکمل ویتامین B

کیست بارتولن زمانی رخ می دهد که مجرای غده بارتولن مسدود می شود و باعث توسعه یک کیست پر شده از مایع می گردد. برخی از اوقات چنین شرایطی به خاطر عفونت ایجاد می شود اما کیست بارتولن عفونت نیست. غده بارتولن بین واژن و مهبل قرار گرفته اند و مایعی را تولید می کنند که اصطکاک در طول رابطه جنسی را کاهش می دهد.

حقایقی در مورد کیست بارتولن

– کیست بارتولن می تواند باعث ایجاد درد و ناراحتی شود اما تهدیدکننده زندگی نیست

– همه کیست های بارتولن نیازمند درمان نیستند

– این کیست معمولا کوچک است و نشانه های قابل مشاهده ای ندارد. این موضوع بدین معنی است که تشخیص ممکن است به تعویق بیفتد.

علت بروز این کیست

غده بارتولن جفت غده هایی هستند که بین واژن و مهبل قرار گرفته اند و مایع روان سازی را به هنگام تحریک تولید می کنند. این موارد با کاهش اصطکاک به مقاربت جنسی کمک می کنند. مایع روان ساز تولید شده از این غده به لوله های ریزی می روند که حدود 2 سانتی متر طول دارند و به بخش انتهایی ورودی واژن می روند. اگر انسدادی در این مجرا باشد، مایع روان کننده تجمع پیدا می کند. این مجرا توسعه می یابد و کیست تشکیل می شود. به این کیست کیست بارتولن می گویند. زمانی که کیست تشکیل شد خطر عفونت در این ناحیه نیز افزایش پیدا می کند. زمانی که فرد شرایط زیر را داشته باشد احتمال ابتلا به کیست بارتولن در او نیز افزایش پیدا می کند:

– جوان بودن و فعال بودن از لحاظ جنسی
– باردار نشدن
– داشتن یک بارداری

کیست ها اندازه متفاوتی دارند. اگرچه کیست بارتولن از طریق رابطه جنسی منتقل نمی شوند اما یکی از بیماری های منتقل شده از طریق روابط جنسی علت اصلی آن است. کیست ساختار کیسه بسته مانندی دارد که پر از مایع است و می تواند حاوی گاز نیز باشد. عفونت های باکتریایی نیز می تواند باعث انسداد و ایجاد کیست شود. نمونه ها در برگیرنده موارد زیر است:

– باکتری که باعث ایجاد سوزاک می شود
– باکتری که بر روی منبع آب اثر می گذارد
– باکتری که باعث ایجاد پنومونی و عفونت های گوش میانی می شود
– باکتری که باعث ایجاد عفونت گوش و عفونت های تنفسی می شود

درمان

اگر کیست کوچک باشد و نشانه ای از خود بروز ندهد، پزشک می تواند آن را بدون درمان رها کند اما اگر بیمار با نشانه های مختلفی روبرو شود و این شرایط برایش دردناک باشد باید درمان آغاز شود. هر گونه برآمدگی در ناحیه واژینال باید مورد بررسی قرار گیر به خصوص اگر بیمار وارد دوره یائسگی شده باشد.

اگر درمان پیشنهاد شد، پزشک می تواند از آنتی بیوتیک ها کمک بگیرد. در برخی از شرایط ممکن است فرد به جراحی نیاز داشته باشد. این جراحی در برگیرنده موارد زیر است:

– قرار دادن کاتتر در کیست
– باد کردن کاتتر برای قرار دادن آن در موقعیت
– قرار دادن کاتتر برای 2 الی 4 هفته. اینکار به مایع اجازه می دهد به خوبی تخلیه شود.

در این شرایط می توان از گزینه های درمانی دیگری هم استفاده کرد. برای اینکه بفهمید چه نوع درمانی برای شما موثرتر است از پزشک خود کمک بگیرید. او می تواند شرایط شما را مورد بررسی قرار دهد و بر اساس شرایط موجود بهترین گزینه درمانی را ارائه نماید. با این وجود درمان های خانگی هم برای کیست بارتولن وجود دارد که در ادامه این موارد را با هم مرور می کنیم.

اگر کیست کوچک باشد و باعث ناراحتی شده باشد می توان از درمان های خانگی زیر کمک گرفت:

– مسکن های بدون نسخه
– حمام گرم می تواند به ترکیدن کیست کمک کند
– کمپرس گرم بر روی ناحیه مدنظر که می تواند نشانه ها را تسکین ببخشد

نشانه ها

معمولا بیشتر زنانی که کیست بارتولن دارند تا زمانی که به سراغ پزشک نروند این شرایط را نخواهند دانست. معمولا نشانه های زیادی در این شرایط دیده نمی شود اما برخی از نشانه ها عبارت است از:

– برآمدگی: برآمدگی بر روی لبی که نشانه کوچکی است و ممکن است قابل تشخیص نباشد. کیست معمولا در یکی از دو غده توسعه پیدا می کند

– درد: کیست اگر بزرگ تر باشد باعث ایجاد درد و ناراحتی در مهبل می شود و این موضوع در طول برقراری رابطه جنسی، نشستن یا راه رفتن بیشتر دیده می شود

– آبسه: اگر عفونت توسعه پیدا کند ممکن است مجموعه ای از چرک نیز وجود داشته باشد و همین امر باعث ایجاد درد می شود. ابسه به سرعت توسعه می یابد. پوست در ناحیه موجود قرمز، گرم و حساس به لمس می شود. بیمار ممکن است تب داشته باشد.

هر گونه نشانه مرتبط با کیست یا برآمدگی در ناحیه تناسلی باید با پزشک مطرح شود.

تشخیص

پزشک می تواند این نوع از کیست را با معاینه لگنی شناسایی کند. او به بیمار توصیه می کند بیماری های منتقل شده از طریق جنسی را هم بررسی نمایند. اگر یائسگی شروع شده باشد، پزشک از کیست بیوپسی می گیرد

عوارض

برخی از اوقات کیست ممکن است دچار عفونت شود و به ابسه منجر گردد

پیشگیری

در بیشتر موارد زنان ممکن است نتوانند از بروز کیست بارتولن پیشگیری نمایند. افرادی که از لحاظ جنسی فعال هستند باید از روش های پیشگیری از بارداری همچون کاندوم استفاده کنند. برخی از افراد بر این باورند که نشستن در حمام گرم می تواند به ترکیدن کیست کمک کند و مانع از تشکیل آبسه شود.

وجود طعم تلخ در دهان در حالی که چیز تلخی مصرف کرده اید عادی است. اما وجود این تلخی اگر به یک عادت مزمن تبدیل شود عادی نیست و می تواند نشان دهنده مشکلات جسمی متعددی باشد. در این مقاله قصد داریم در مورد علل تلخی دهان صحبت کنیم و ببینیم چگونه می توانیم از شر آن خلاص شویم.

علت تلخی دهان چیست؟

تلخی دهان اغلب مشکل جدی محسوب نمی شود اما می تواند با زندگی روزمره تداخل داشته باشد و بر روی رژیم غذایی شما اثر بگذارد.

سندرم دهان سوزان:

همانطور که از نامش پیداست این سندرم باعث ایجاد حس سوزش در دهان می شود و می تواند بسیار دردناک باشد. این نشانه ها در یک بخش از دهان یا در کل آن ظاهر می گردد. چنین شرایطی می تواند به خشکی دهان و تلخی دهان نیز منجر شود. سندرم دهان سوزان هم در زنان و هم در مردان دیده می شود.اما در زنانی که در طول یائسگی قرار دارند این موضوع بیشتر رخ می دهد

برخی از اوقات حس سوختن در دهان هیچ علت مشخصی ندارد. پزشکان بر این باورند که چنین شرایطی می تواند به خاطر آسیب به اعصاب موجود در دهان باشد. همچنین این بیماری می تواند به شرایط یا درمان های زمینه ای برای مواردی همچون دیابت، درمان سرطان و تغییرات هورمونی در طول یائسگی مرتبط باشد.

بارداری:

هورمون زنانه استروژن که در طول بارداری نوسان دارد می تواند طعم دهان را تغییر دهد. بیشتر زنان در این دوران با تلخی دهان مواجه می شوند.

خشکی دهان:

حس خشک بودن دهان که به خاطر کاهش در تولید بزاق یا تغییر در تولید بزاق رخ می دهد نیز می تواند چنین شرایطی را ایجاد کند. این کاهش تولید ممکن است به خاطر دلایل زیر رخ داده باشد:

– افزایش سن
– مصرف برخی از داروهای خاص
– بیماری های خودایمنی که باعث خشکی بیش از حد دهان و چشم می شوند
– سیگار کشیدن

بدون تولید بزاق کافی، طعم دهان نیز تغییر پیدا می کند. ممکن است غذاها طعم تلخی داشته باشند. علاوه بر این، کمبود بزاق می تواند بلع را دشوار سازد.

رفلاکس اسید معده به مری:

رفلاکس اسید معده به مری زمانی رخ می دهد که اسفنکتر مری ضعیف می شود و به غذاها و اسید معده اجازه می دهد از معده به سمت مری و دهان حرکت کنند. اسفنکتر مری دریچه ای است که مانع از ورود غذای معده به مری می شود. از آنجایی که غذاها حاوی اسید و آنزیم های گوارشی هستند این موضوع می تواند به تلخی دهان منجر شود.

داروها و مکمل ها:

بعد از اینکه بدن شما انواع خاصی از داروها را جذب کرد، باقی مانده آن می تواند به داخل بزاق منتشر شود. علاوه بر این، اگر دارو یا مکملی عنصر تلخ یا فلزی داشته باشد می تواند باعث تلخی دهان شود.

بیماری ها و عفونت ها:

زمانی که سرما خورده اید، عفونت سینوسی دارید یا با سایر بیماری ها دست و پنجه نرم می کنید بدن شما به طور طبیعی پروتئینی را آزاد می کند که توسط سلول های مختلف در بدن برای مبارزه با التهاب تولید شده اند. چنین پروتئینی می تواند باعث تلخی دهان شود.

درمان سرطان:

شیمی درمانی و تابش درمانی می تواند بر روی طعم دهان اثر بگذارد و باعث تلخی آن شود.

سندرم Pine nut:

برخی از افراد ممکن است به دانه کاج حساسیت داشته باشند. این موضوع باعث ایجاد طعم تلخی در دهان می شود و تقریبا 12 الی48 ساعت در دهان باقی می ماند. دانشمندان هنوز به طور واضح نمی دانند چه چیزی باعث ایجاد چنین شرایطی می شود اما برخی از آن ها بر این باورند که آلاینده هایی همچون مواد شیمیایی می تواند باعث فاسد شدن این ماده شود.

درمان خانگی

مواردی وجود دارد که به کمک آن می تواند تلخی دهان را تسکین بخشید:

– آب زیادی بنوشید و از آدامس های بدون شکر استفاده کنید تا تولید بزاق افزایش یابد

– بهداشت دهان و دندان خود را حفظ کنید. دندان هایتان را خوب مسواک بزنید.

– خطر ابتلا به رفلاکس اسید معده را با کاهش وزن، کاهش مصرف غذاهای تند، کاهش غذاهای پرچرب، سیگار نکشیدن، محدود کردن الکل کمتر نمایید.

– از پزشک خود بخواهید در صورت نیاز دارویی که باعث ایجاد تلخی دهان شده است را عوض کند.

درمان

درمان طولانی مدت به چیزی که باعث ایجاد چنین شرایطی شده است بستگی خواهد داشت. پزشک در مورد نشانه ها از شما می پرسد و تلاش می کند شرایط موجود را تشخیص دهد.

او ممکن است برای تعیین شرایط زمینه ای همچون دیابت، ازمایش خون را هم تجویز نماید.

درمان به شرایط زمینه ای و سایر مواردی که باعث تلخی دهان شده اند بستگی خواهد داشت. به عنوان مثال اگر رفلاکس اسید باعث ایجاد چنین شرایطی شده است پزشک داروهای ضد اسید بدون نسخه و تجویزی را پیشنهاد می کند. اگر دیابت مشکل اصلی شما باشد پزشک دارویی همچون متفورمین را تجویز می کند. اگر داروی خاصی که مصرف می کنید باعث ایجاد چنین طعمی شده باشد پزشک می تواند داروی جدیدی تجویز کند. پزشک شما را در موارد زیر به متخصص ارجاع خواهد داد:

– اگر تلخی دهان به مشکلات دندانی مرتبط باشد به دندانپزشک ارجاع داده می شوید

– اگر مشکلات شما مرتبط با دیابت است به پزشک متخصص آن ارجاع داده خواهید شد.

نتیجه گیری

تلخی دهان زمانی که چیز تلخی می خورید یا می نوشید یک موضوع عادی است. بیشتر علت های آن قابل درمان است. بعد از اینکه پزشک علت تلخی دهان را شناسایی کرد می تواند به درمان آن بپردازد.

همه ما در زندگی با شرایطی روبرو می شویم که باعث گریه کردنمان می شود. گریه کردن بخشی از فرآیندهای احساساتی انسان است. اما سخت گریه کردن می تواند به پف کردن و قرمزی چشم منجر شود. در این مقاله سعی می کنیم برخی از درمان های خانگی موجود برای کاهش پف و تورم ناشی از گریه کردن را با هم مرور کنیم.

کمپرس سرد

ساده ترین و موثرترین درمان خانگی اعمال کمپرس سرد است. سرما می تواند به سفت شدن پوست اطراف چشم کمک کند. اینکار پف و تورم را کاهش می دهد.

– یک عدد حوله تمیز را با آب سرد مرطوب کنید. آن را بر روی پوست دور چشم بگذارید و 10 دقیقه آن را نگه دارید.

– گزینه دیگری که پیش رو دارید استفاده از قاشق خنک شده در یخچال است. آن را روی چشم بگذارید

خیار

برش های خیار می تواند پفی و قرمزی چشم را کاهش دهد. خاصیت انقباضی آن می تواند به کاهش پف زیر چشم کمک نماید. یکی از مطالعات انجام شده نشان می دهد خیار خاصیت آبرسانی و تغذیه کنندگی دارد.

– یک عدد خیار را بشویید و برش دهید

– آن را برای 15 دقیقه در یخچال بگذارید

– برش های سرد خیار را بر روی پلک بسته چشم بگذارید

– این کار را تکرار کنید و سپس ناحیه مدنظر را با آب ولرم بشویید

کیسه چای

چای سیاه در برگیرنده تانن است و می تواند به پوست نفوذ کند و پفی زیر چشم را کاهش دهد. به جای نوشیدن چای می توانید از آن برای کاهش پفی زیر چشم استفاده کنید.

– دو عدد کیسه چای استفاده شده برای 30 دقیقه در یخچال قرار دهید

– دراز بکشید و این کیسه ها را روی پلک های بسته بگذارید

– اجازه دهید 10 الی 15 دقیقه در همین حالت بماند

– اینکار را تکرار کنید

ماساژ نرم

ماساژ درمانی یک روش موثر برای کاهش تورم ناشی از گریه کردن است. ماساژ دادن بینی بعد از گریه کردن می تواند انسداد آن را کمتر کند.

– چند قطره روغن زیتون یا نارگیل روی بینی خود بمالید

– چشم های خود را بسته نگه دارید و به آرامی بینی خود را ماساژ دهید

– بعد از ماساژ دادن، دراز بکشید و سر خود را بلند کنید

سفیده تخم مرغ

بخش سفید رنگ تخم مرغ می تواند پوست را سفید کند و تورم دور چشم را کاهش دهد

– یک عدد تخم مرغ را بشکنید و سفیده و زرده آن را جدا سازید

– سفیده تخم مرغ را به آرامی هم بزنید

– چند قطره روغن هاماملیس به آن اضافه کنید

– برس تمیزی بردارید و این ترکیب را دور چشم بمالید

– اجازه دهید خشک شده

– سپس آن را با آب بشویید

آب نمک

شما می توانید از آب نمک برای کاهش پف زیر چشم استفاده کنید.

– یک دوم قاشق چایخوری نمک را به یک پیمانه آب ولرم اضافه کنید

– آن را خوب هم بزنید

– دو عدد پنبه را در آب نمک فرو ببرید

– سر خود را بلند کنید و دراز بکشید

– پنبه را روی پلک بسته قرار دهید

– مراقب باشید آب نمک وارد چشمانتان نشود

– در نهایت چشم خود را با آب تمیز بشویید

آلوئه ورا

آلوئه ورا در کاهش پف زیر چشم بسیار مفید است.

– ژل آلوئه ورا را از برگ آن استخراج کنید

– آن را در ناحیه زیر چشم قرار دهید

– به آرامی ماساژ دهید

– اجازه دهید خشک شود

– سپس با آب سرد بشویید

گلاب

گلاب نیز خاصیت سفت کنندگی پوست را دارد.

– دو عدد پنبه را در گلاب فرو ببرید.

– دراز بکشید و پنبه ها را روی پلک بسته بگذارید

– بعد از 5 دقیقه چشم خود را بشویید

آب

آب یکی از درمان های خانگی خوب برای بهبود پف زیر چشم است.

– آب را در فواصل منظم بنوشید. اگر آب دوست ندارید کمی آب لیمو روی آن بریزید

– از مصرف نمک زیاد بپرهیزید و کافئین مصرف نکنید.

خواب کافی

به خاطر داشته باشید که از بین رفتن پف و تورم زیر چشم به زمان نیاز دارد. پس سعی کنید خوب بخوابید. خواب شبانه خوب برای سلامت چشم ضروری است. بازسازی سلول ها بعد از خواب هشت ساعته در شب با سرعت بیشتری انجام می شود. حداقل هفت الی هشت ساعت خواب داشته باشید تا از بروز مواردی همچون پف و گودرفتگی زیر چشم پیشگیری نمایید. سعی کنید به پشت بخوابید تا از محدود شدن عملکرد رگ ها در صورت اجتناب شود. برای بلند کردن زیر سر خود از دو بالشت استفاده کنید. اینکار مانع از تجمع مایعات در بدن می شود. مطمئن شوید که اشک خود را قبل از خواب خوب شسته اید.

نکات اضافی

– ژل های خنک کننده چشم می توانند التهاب را کاهش دهند

– اعمال کرم صورت خنک شده می تواند پف زیر چشم را کاهش دهد

– برای تیرگی دور چشم از کانسیلر خوبی استفاده کنید. اینکار می تواند تیرگی دور چشم را کاهش دهد

– صورت خود را با آب سرد شستشو دهید. اینکار قرمزی و پفی دور چشم را کاهش می دهد

– از مالیدن چشم خودداری کنید. اینکار باعث تورم بیشتر می شود

– مصرف نمک و کافئین را کمتر کنید زیرا باعث دهیدراسیون یا کمبود آب در بدن می شود.

به خاطر داشته باشید که اگرچه این درمان های خانگی می توانند در کاهش پف و قرمزی ناشی از گریه کردن مفید باشند اما برخی از اوقات تنها به زمان نیاز دارید.

رگ های واریسی ممکن است با افزایش سن، بارداری یا نشستن های طولانی مدت ایجاد شوند. این بیماری اغلب سابقه خانوادگی دارد. به همراه درمان های پزشکی، فرد می تواند درمان های خانگی را برای رگ های واریسی امتحان کند. روغن های ضروری نیز جزو این درمان های خانگی هستند. مطالعات مختلف نشان می دهد روغن های ضروری همچون روغن اسطوخودوس می تواند ظاهر رگ های واریسی را کاهش دهد. با اینحال برای تایید چنین موضوعی به مطالعات بیشتری نیاز خواهد بود.

علل بروز رگ های واریسی

رگ ها مسئول چرخاندن خون در بدن هستند. آن ها خون بدون اکسیژن را به قلب باز می گردانند. در این بخش از بدن دریچه های کوچکی وجود دارد که می تواند خون را از بازگشت معکوس باز دارند. با اینحال اگر این دریچه ها ضعیف شوند یا اسیب ببینند، خون می تواند به عقب باز گردد. نتیجه چنین شرایطی رگ های واریسی است. رگ های واریسی بیشتر در پا دیده می شود. فاکتورهای خطر متعددی، احتمال بروز چنین شرایطی را افزایش می دهد. این فاکتورها عبارتند از :

– افزایش سن
– سابقه خانوادگی
– بارداری
– اضافه وزن داشتن
– نشستن های طولانی مدت
– قرار گرفتن در معرض نور خورشید که می تواند رگ های واریسی را در صورت ایجاد کند.

اگرچه رگ های واریسی معمولا بیماری و نگرانی بزرگی محسوب نمی شوند اما می توانند تحریک کننده و دردناک باشند.

بهترین روغن های ضروری برای رگ های واریسی

روغن های ضروری از گیاهان، گل ها و درختان استخراج می شود. این روغن ها اغلب به عنوان درمان های جایگزین مورد استفاده قرار می گیرند. دوز و دستورالعمل استفاده از این روغن ها توسط اداره بهداشت تنظیم نشده است و فرد باید قبل از هر کاری با پزشک خود مشورت کنید.

روغن ضروری اسطوخودوس:

بوییدن روغن اسطوخودوس می تواند درد را کاهش دهد. این ماده می تواند بر روی مواد شیمیایی موجود در مغز همچون سروتونین و GABA اثر بگذارد که با تسکین درد مرتبط هستند. اعمال روغن ضروری اسطوخودوس بر روی پوست می تواند درد و اندازه زخم های پوستی را کاهش دهد.

روغن ضروری شاه بلوط هندی:

این روغن را می توان به عنوان داروی موضعی برای رگ های واریسی به کار برد. این روغن در کاهش درد، تورم و خارش مفید خواهد بود. بر اساس مطالعات انجام شده، روغن ضروری شاه بلوط هندی می تواند به کاهش نشانه های رگ های واریسی همچون تورم در پا، درد، خارش و سنگینی کمک کند.با اینکه هنوز معلوم نیست این روغن چگونه کار می کند اما برخی از متخصصان بر این باورند که روغن شاه بلوط هندی می تواند بخش های کوچکی از رگ ها را از تجزیه شدن حفظ کند.

روغن ضروری Sea pine:

تحقیقات انجام شده نشان می دهد این روغن می تواند درد و تورم موجود در پا را کاهش دهد. یکی از مطالعات انجام شده در سال جدید نشان می دهد این روغن خاصیت ضد التهابی دارد و می تواند درد ناشی از بیماری رگ های واریسی را کاهش دهد. با اینحال برای تایید مفید بودن آن به تحقیقات و مطالعات بیشتری نیاز خواهد بود.

روغن ضروری بومادران:

روغن ضروری استخراج شده از گیاه بومادران می تواند برای درمان رگ های واریسی به کار رود. زمانی که فرد این روغن را بر روی پوست خود می مالد می تواند نشانه های موجود را کاهش دهد. این روغن در کاهش نشانه های رگ های واریسی همچون درد و تورم مفید است.

پیشگیری از رگ های واریسی

از آنجایی که ژنتیک و هورمون ها نقش مهمی در توسعه این شرایط دارند پیشگیری از آن همیشه امکان پذیر نخواهد بود. با اینحال مراحلی وجود دارد که فرد می تواند به کمک آن ها خطر ابتلا به چنین شرایطی را کاهش دهد. مراحل موجود برای پیشگیری از بروز رگ های واریسی عبارتند از :

– انجام منظم تمرینات ورزشی برای بهبود جریان خون و بازگشت آن به قلب

– استفاده از رژیم غذایی و ورزش برای حفظ وزن در حد متعادل

– اجتناب از نشستن های طولانی مدت

– برای تحریک گردش خون به سایر قسمت های بدن باید به طور مکرر پیاده روی انجام شود

– پوشیدن جوراب های مخصوص که می تواند فشار اندکی را برای فشردن پا و ترغیب جریان خون فراهم اورد

– اجتناب از پوشیدن لباس های تنگ در اطراف پا و سایر قسمت های بدن زیرا بازگشت خون به سمت قلب را محدود می سازد

– کاهش مصرف نمک. سدیم زیاد می تواند باعث ایجاد تورم شود.

خطرات روغن های ضروری

اداره غذا و دارو در آمریکا این روغن ها را مورد بررسی و تنظیم قرار نداده است. با اینحال چنین روغن هایی معمولا برای بدن امن هستند. سعی کنید روغن های ضروری را با روغن حامل رقیق کنید. حدود 3 الی 5 قطره از روغن ضروری را در سه قاشق غذاخوری از روغن حامل قرار دهید تا رقیق شود. روغن های ضروری اغلب باعث ایجاد عوارض جانبی شدید نمی شوند اما اگر بلعیده شوند می توانند سمی باشند و به حالت تهوع و استفراغ منجر گردند. اعمال روغن ضروری به پوست هم می تواند در برخی از افراد به آلرژی منجر شود. فرد باید قبل از کاربرد این روغن ها تست پوستی را انجام دهد.

در این شرایط مقادیر اندکی از روغن روی پوست مالیده می شود. یک شب باید منتظر ماند و روز بعد نشانه های آلرژی را بررسی کرد. افرادی که از روغن مرکبات استفاده می کنند ممکن است پوستشان به نور خورشید حساس تر شود.

میخچه دایره های کوچکی از پوست سفت و ضخیمی هستند که به هنگام قرار گرفتن در معرض فشار یا سایش زیاد تشکیل می شوند. میخچه بیشتر بر روی پا و به خصوص در بالا و کناره های انگشتان و کف پا و حتی بین انگشتان رشد پیدا می کند اما می تواند به سایر قسمت های بدن نیز توسعه یابد. در این مقاله سعی می کنیم درمان های خانگی موجود برای بهبود میخچه را با هم مرور کنیم:

استفاده از سنگ پا

ماساژ دادن میخچه با سنگ پا و نواحی نزدیک آن یک درمان موثر خانگی برای این شرایط است. سنگ پا می تواند پوست مرده و سفت شده را از بین ببرد و درد را کاهش دهد. قبل از خواب پای خود را در آب داغ فرو ببرید تا پوست نرم شود.به آرامی سنگ پا را بر روی پا بمالید و سپس پا را خشک کنید. پنبه را در روغن کرچک فرو ببرید و آن را روی میخچه بگذارید. ناحیه را با یک نوار ببندید و اجازه دهید یک شب بماند. صبح روز بعد، بانداژ را بردارید و در طول روز روغن کرچک به آن بزنید.

سرکه سفید

سرکه سفید درمان خانگی دیگری برای میخچه روی پاست. اسیدیته بالای این ماده به نرم شدن پوست کمک می کند. علاوه بر اینکه سرکه سفید خاصیت ضد قارچی و آنتی باکتریایی هم دارد.

قبل از رفتن به رختخواب، یک بخش از سرکه سفید را با سه بخش از آب ترکیب کنید. سرکه رقیق شده را روی میخچه بزنید. ناحیه را با بانداژ بپوشانید و اجازه دهید یک شب بماند. صبح روز بعد، پوست ضخیم شده را با سنگ پا بردارید. روغن زیتون یا روغن نارگیل را روی آن اعمال کنید.

جوش شیرین

جوش شیرین یک لایه بردار طبیعی است و به شما کمک می کند از شر پوست مرده خلاص شوید. دو الی سه قاشق غذاخوری جوش شیرین را به آب حمام اضافه کنید. پا را برای 10 الی 15 دقیقه در آن فرو ببرید. ناحیه مدنظر را با سنگ پا بمالید تا پوست مرده از بین برود.

لیمو

درمان خانگی دیگری که برای میخچه پا وجود دارد استفاده از لیموست. خاصیت اسیدی لیمو می تواند پوست سفت شده را نرم سازد و باعث از بین رفتن سلول های مرده شود. آب لیموی تازه را روی میخچه اعمال کنید و اجازه دهید خشک شود. اینکار را چند بار در روز تکرار کنید. همچنین می توانید دو بخش از میخک را در یک قاشق غذاخوری آب لیموی تازه مخلوط کنید و اجازه دهید 15 دقیقه بماند. سپس میخک ها را بردارید و آب لیمو را روی میخچه قرار دهید. اجازه دهید خشک شود و سپس آن را دوباره اعمال کنید.

سیر

سیر خاصیت آنتی اکسیدانی دارد و می تواند در درمان میخچه مفید باشد. این ماده خاصیت آنتی باکتریایی و ضد قارچی هم دارد و از بروز عفونت جلوگیری می کند.

نصف سیر را بر روی میخچه خود بمالید. اجازه دهید خشک شود و آن را با بانداژ بپوشانید و یک شب در همین حالت نگه دارید. صبح روز بعد بانداژ را بردارید و پای خود را با آب گرم بشویید. همچنین می توانید دو الی سه حبه سیر را به بخش های کوچک برش دهید. کمی نمک به آن اضافه کنید و خمیری از آن بسازید. خمیر را روی میخچه بگذارید و با بانداژ بپوشانید. اجازه دهید سه روز بماند . روز سوم می توانید بانداژ را بردارید . گزینه دیگری که دارید تولید خمیر از دو حبه سیر و کمی سرکه است. این خمیر را مستقیما روی میخچه بگذارید. آن را بپوشانید و اجازه دهید دو الی سه ساعت بماند. سپس نوار را بردارید و ناحیه را تمیز کنید.

روغن تربانتین

این روغن خاصیت ضد عفونی کنندگی دارد و به درمان میخچه کمک می کند.یخ را در یک پارچه نازک بپوشانید و ناحیه مدنظر را با آن ماساژ دهید. ناحیه را خشک کنید و روغن تربانتین را بر روی میخچه بمالید. سپس روی آن را بپوشانید و اجازه دهید یک سب بماند. همچنین می توانید یک چهارم پیمانه از روغن نارگیل فوق بکر را ذوب کنید. آن را با یک قاشق غذاخوری از روغن تربانتین ترکیب نمایید و دو قاشق غذاخوری روغن کافور بدان بیفزایید. اجازه دهید ترکیب سرد شود و سپس پای خود را چند دقیقه در آب گرم فرو ببرید، ان را خشک کنید و این ترکیب را روی آن بمالید

پاپایا

پاپایا نیز درمان خانگی موثری برای از بین بردن میخچه است. این میوه آنزیم های متعددی دارد که به از بین رفتن پوست مرده کمک می کند. علاوه بر این پاپایا درد و ناراحتی را تسکین می بخشد. یک عدد پاپایای رسیده را بردارید و آب آن را بگیرید. پنبه را در آن فرو ببرید و روی میخچه قرار دهید. اجازه دهید یک شب بماند. اینکار را روزانه تکرار کنید.

شیرین بیان

شیرین بیان یک درمان عالی برای میخچه محسوب می شود زیرا خواص درمانی فوق العاده ای دارد. یک قاشق غذاخوری پودر شیرین بیان را با روغن خردل ترکیب کنید و خمیری از آن بسازید. این خمیر را قبل از خواب روی ناحیه مدنظر بگذارید. آن را با بانداژ بپوشانید و اجازه دهید یک شب بماند. سپس روز بعد بانداژ را بردارید و ناحیه را با آب ولرم شستشو دهید. اینکار را هر شب تکرار کنید تا میخچه نرم شود و اندازه آن کاهش پیدا کند.

اگر درمان های خانگی که در این مقاله بیان کردیم برایتان مفید و کارساز نبود می توانید به یک پزشک متخصص مراجعه کنید و از توصیه های او بهره مند شوید.

کمبود ید در بدن یکی از مشکلات رایجی است که در بیشتر افراد دیده می شود. ماده معدنی ید یک ماده ضروری برای عملکرد صحیح بدن محسوب می شود.این ماده برای کارکرد صحیح غده تیروئید از اهمیت بسیار زیادی برخوردار است.

علل کمبود ید در بدن

– نمکی که برای پخت و پز مورد استفاده قرار می گیرد می تواند محتوای ید پایینی داشته باشید

–  استفاده از سایر نمک ها همچون نمک دریایی که ید اندکی دارند

– مصرف سبزیجات بیشتر نسبت به گوشت. غذاهای حاصل از مواد گیاهی محتوای ید اندکی نسبت به غذاهای حیوانی دارند.

نشانه ها و علائم کمبود ید در بدن

– گواتر. شرایطی است که در آن غده تیروئید بزرگ تر می شود.
– افسردگی و اضطراب
– عملکرد نادرست غده تیروئید در جنین که می تواند به آسیب مغزی منجر شود
– اوتیسم
– عملکرد نادرست مغز
– متابولیسم نادرست، یبوست یا افزایش وزن
– احساس سرما
– عدم تعادل عاطفی و کمبود تمایل به روابط جنسی
– حساس به لمس بودن سینه

مواد غذایی غنی از ید

توجه داشته باشید که سطح ید در هر ماده غذایی می تواند متفاوت باشد. در ادامه سعی می کنیم برخی از بهترین مواد غذایی غنی از ید را با هم مرور کنیم.

نمک یددار:

یک گرم از نمک یددار می تواند 77میکروگرم ید وارد بدن کند. پس این نمک را در رژیم غذایی خود بگنجانید.

سبزیجات و غذاهای دریایی:

سبزیجات دریایی منبع غنی از ید است.

تخم مرغ آب پز:

هر تخم مرغ در برگیرنده پروتئین و ید است. یک تخم مرغ به تنهایی حدود 12 میکروگرم ید خواهد داشت. یکی از ساده ترین روش ها برای اضافه کردن ید به رژیم غذایی استفاده از زرده تخم مرغ است.

ماهی:

ماعی منبع خوبی از ید است. سه اونس از ماهی می تواند حدود 99 میکروگرم ید و 6 اونس از آن می تواند حدود 34 میکروگرم ید وارد بدن کند.

میگو:

میگو نیز یکی از موادی است که ید فراوانی در خود دارد. سه اونس از میگو می تواند حدود 35 میکروگرم ید وارد بدن کند.

خرچنگ:

استفاده از این ماده نیز می تواند جلوی کمبود ید در بدن را بگیرد. 100 گرم خرچنگ می تواند 100 میکروگرم ید داشته باشد.

سینه بوقلمون پخته شده:

سینه بوقلمون پخته شده سرشار از ید است. سه اونس از آن می تواند حدود 34 میکروگرم ید وارد بدن کند.

شیر خام:

نوشیدن شیر باعث می شود بدن با کمبود ید مواجه نشود. تنها یک پیمانه شیر در برگیرنده 56 میکروگرم از ید است.

جلبک دریایی خشک شده:

جلبک دریایی یکی از مواد غذایی غنی از ید است. اضافه کردن یک گرم جلبک دریایی به رژیم غذایی می تواند ید خوبی برای بدن فراهم کند.

ماست:

باید ماست وارد رژیم غذایی شود زیرا سرشار از ید است. تنها یک وعده ماست می تواند مواد مغذی بدن را فراهم آورد. یک پیمانه از آن در برگیرنده 90 میکروگرم است.

ذرت ارگانیک:

استفاده کردن از ذرت ارگانیک می تواند سطح ید در بدن را افزایش دهد. نصف پیمانه از آن می تواند حدود 14 میکروگرم ید وارد بدن کند.

آلوی خشک شده:

مصرف حدود 5عدد آلوی خشک شده در روز می تواند 13 میکروگرم ید وارد بدن کند. این میوه را زیاد مصرف نکنید زیرا سرشار از کالری است.

پنیر خام و طبیعی:

پنیر در برگیرنده سطح بالایی از ید است. یک اونس از آن می تواند 10 الی 15 میکروگرم ید وارد بدن کند.

سیب زمینی پخته شده:

تنها یک عدد سیب زمینی متوسط پخته شده می تواند 60 میکروگرم ید وارد بدن کند.

نخودفرنگی:

نخودفرنگی منبع غنی از ید است.

توت فرنگی طبیعی:

توت فرنگی طبیعی می تواند 10 درصد از نیاز روزانه بدن به ید را با یک بار مصرف فراهم کند. یک پیمانه توت فرنگی می تواند 13 میکروگرم ید وارد بدن کند.

موز:

موز سرشار از ید است. یک عدد موز متوسط می تواند حدود 3 میکروگرم ید داشته باشد.

کرنبری:

کرنبری سرشار از ید است. تنها 4 اونس از آن می تواند 400 میکروگرم ید وارد بدن کند.

آناناس:

آناناس نیز منبع خوبی از ید خواهد بود. این ماده می تواند در کاهش فشار خون نیز مفید باشد.

نان سفید:

زمانی که نان سفید به حد اعتدال مصرف می شود می تواند مفید باشد. حدود دو برش از آن در برگیرنده 45 میکروگرم ید است.

مقدار ید توصیه شده روزانه

برای رشد و توسعه کلی بدن ما باید یک قاشق چایخوری ید وارد بدن کنیم. از آنجایی که بدن نمی تواند ید را ذخیره کند باید هر روز ان را مصرف نماییم. اما باید سطح آن متعادل گردد. استفاده بیش از حد از ید می تواند به شرایط حادی همچون سرطان تیروئید و پرکاری تیروئید منجر شود. مقدار ید توصیه شده در زیر را می توانید مورد استفاده قرار دهید:

200 میکروگرم برای 1 الی 3 سال
300 میکروگرم برای 4 الی 8 سال
600 میکروگرم برای 9 الی 13 سال
900 میکروگرم برای 14 الی 18 سال
1100 میکروگرم برای 19 سال
900 میکروگرم برای زنان باردار 14 الی 18 سال
1100 میکروگرم برای زنان باردار 19 سال و بالاتر
900 میکروگرم برای زنان شیر ده 14 الی 18 سال
11000 میکروگرم برای زنان شیرده 19 سال و بالاتر

نکته:

– تا جایی که می توانید از مواد غذایی طبیعی استفاده کنید

– تمامی میوه ها و سبزیجات را خوب بشویید

– از خوردن و نوشیدن در ظرف های پلاستیکی خودداری کنید

– از خوردن نوشابه خودداری کنید

زمانی که موهای ناحیه شرمگاهی به سمت پوست رشد می کنند شرایطی ایجاد می شود که به آن موهای درون روییده می گویند. زمانی که چنین موهایی توسعه پیدا می کنند، می توان متوجه برآمدگی های کوچک و گردی به نان پاپول ها یا برآمدگی های کوچک پر شده از چرک به نام پستول ها شد. در برخی از موارد، پوست اطراف موهای درون روییده تیره تر می شود. در چنین شرایطی فرد درد یا خارشی را در اطراف موهای درون روییده حس می کند.

چگونه موهای درون روییده در ناحیه شرمگاهی را درمان کنیم؟

در بیشتر موارد نیازی به درمان ندارید. این موها خود به خود و بدون درمان از بین می برند. اگر مو شروع به رشد کرد و شرایط بهتر نشد، گزینه های درمانی زیر را امتحان کنید.

برداشتن و پاکسازی مو در این ناحیه را متوقف کنید:

از موم، تیغ یا سایر وسایل برای تمیز کردن این ناحیه استفاده نکنید تا موی درون روییده از بین برود. اصلاح کردن این ناحیه آن را بدتر می کند.

کمپرس گرم اعمال کنید:

سعی کنید بر روی این ناحیه از کمپرس گرم استفاده کنید. شما می توانید حوله مرطوب یا مسواک نرم و تمیزی را به صورت دایره ای بر روی پوست بکشید.

به آرامی موها را به بیرون بکشید:

می توانید از موکن استرلیزه یا سوزن تمیز برای بیرون کشیدن این موها استفاده کنید.مراقب باشید پوست خود را زخمی نکنید زیرا باعث ایجاد عفونت در این ناحیه می شود.

پوست مرده را بردارید:

به آرامی اطراف موهای درون روییده را بشویید و لایه برداری کنید تا مو به سطح پوست برگردد. اگر این شیوه کار نکرد پزشک دارویی را برای حذف سلول های پوستی مرده تجویز می کند.

از کرم ها برای کاهش التهاب استفاده کنید:

اگر موهای درون روییده ناحیه شرمگاهی باعث ایجاد قرمزی یا التهاب شده است می توانید به کمک پزشک از کرم های استروئیدی استفاده کنید. این درمان موضعی می تواند تورم و تحریک این ناحیه را کمتر کند.

از رتینوئیدها استفاده کنید:

رتینوئیدها می توانند فرایند پاکسازی پوست از سلول های مرده را تسریع کنند. اگر باردار هستید از این محصولات استفاده نکنید زیرا برای جنین خطرناک است و می تواند به نقص جنین منجر شود.

اگر موهای درون روییده دچار عفونت شد:

اگر موهای درون روییده ناحیه تناسلی دچار عفونت شد، برآمدگی ها دردناک و پر شده از چرک خواهد بود. برای درمان عفونت باید با پزشک مشورت کنید. پزشک از داروی آنتی بیوتیک استفاده می کند.

درمان هایی که می توانید در منزل نیز انجام دهید

برخی از درمان های بدون نسخه را می توان برای تسکین این شرایط استفاده کرد.

درمان های خانگی بدون نسخه:

– به کمک اسید سالیسیلیک یا گلیکولیک اسید لایه برداری کنید. این محصولات فولیکول های مو را باز می کنند و مو را به سطح پوست می رسانند. اگر در حال حاضر موهای درون روییده دارید از این محصولات استفاده نکنید.

– از کرم های حاوی بنزوئیل پروکسید استفاده کنید. این مواد تشکیل دهنده می توانند قرمزی این ناحیه را کمتر کنند

– از مرطوب کننده بهره بگیرید. مرطوب کننده بدون چربی می تواند شما را از شر سلول های مرده پوست خلاص کند.

درمان خانگی:

– روغن درخت چای می تواند باکتری ها را بکشد و تورم را کاهش دهد. این ماده گاهی از اوقات برای درمان آکنه مورد استفاده قرار می گیرد و می تواند برای موهای درون روییده نیز خوب باشد. روغن درخت چای را با آب ترکیب کنید و به کمک پنبه روی موها بمالید

– شکر یک لایه بردار طبیعی است. آن را با روغن زیتون ترکیب کنید.

– جوش شیرین نیز به لایه برداری از پوست کمک می کند و التهاب موجود در آن را کاهش می دهد. یک قاشق غذاخوری جوش شیرین را با یک پیمانه آب ترکیب کنید و بر روی پوست بمالید. سپس با آب سرد بشویید.

اگر موهای درون روییده دارید از انجام کارهای زیر خودداری کنید

– کشیدن شدید موهای درون روییده. اینکار باعث ایجاد عفونت می شود.

– ترکاندن برامدگی ها

– اگر می خواهید موها را بردارید اینکار را به آرامی انجام دهید.

چگونه می توان از بروز موهای درون روییده در ناحیه تناسلی پیشگیری کرد

بهترین روش برای پیشگیری استفاده نکردن از موم یا شیو است. اما اینکار همیشه عملی نیست. مراحل زیر به پیشگیری از بروز این موها کمک می کند.

ناحیه تناسلی را برای اصلاح آماده کنید:

آماده کردن این ناحیه قبل از شیو می تواند خطر بروز این موها را کاهش دهد. ابتدا پوست این ناحیه را با صابون ملایمی شستشو دهید. سپس از کرم یا ژل روان کننده بهره ببرید که برای این نواحی طراحی شده اند. سپس اصلاح را انجام دهید.

از دستگاه های تک تیغه ای استفاده کنید:

برخی از دستگاه ها به گونه ای طراحی شده اند که می توانند خطر بروز موهای درون روییده را کاهش دهند.

می توانید از لیزر نیز برای حذف موهای زائد کمک بگیرید:

لیزر موهای زائد اگرچه درمان گرانی است اما می تواند راه حل طولانی باشد. در این روش مو در سطح عمیق تری از بین می رود. در بیشتر موارد اینکار از رشد مجدد موهای زائد پیشگیری می کند.

چه زمانی می توان به پزشک مراجعه کرد؟

رشد موهای درون روییده اگر به صورت گاه به گاه باشد زیاد جای نگرانی نخواهد بود. استفاده از مراحلی که برای پیشگیری بیان کردیم می تواند کمک کند. اما اگر شرایط زیر را داشتید حتما با یک پزشک مشورت کنید:

– به طور مکرر با موهای درون روییده دست و پنجه نرم می کنید

– موهای ناحیه تناسلی زیادی دارید.

بیماری هاشیموتو یکی از اختلالات خودایمنی در بدن است. این موضوع بدنی معنی است که سیستم ایمنی آنتی بادی هایی را تولید می کند که به بافت های خود بدن حمله می نماید و همین امر تاثیر منفی بر روی عملکرد غده تیروئید خواهد داشت. در کشورهای توسعه یافته، بیماری هاشیموتو یکی از علل رایج بروز بیماری کم کاری تیروئید است. هورمون های اصلی که توسط غده تیروئید تولید می شود هورمون های t4 و t3 است.

نشانه ها و علائم بیماری هاشیموتو

برخی از رایج ترین نشانه ها و علائم هشداردهنده این بیماری در برگیرنده موارد زیر است:

– خستگی
– اضطراب و افسردگی
– افزایش وزن
– ناباروری
– احساس سرما
– مشکلات گوارشی همچون یبوست و نفخ
– درد عضلات و حساس بودن به لمس
– صورت ، چشم و شکم متورم
– ریزش مو
– پوست خشک و ترک خورده
– مشکل در تنفس
– ادرار مکرر و تشنگی بیش از حد
– تمایل اندک به روابط جنسی
– تغییر در چرخه قاعدگی
– سرماخوردگی و عفونت مکرر

علل بروز بیماری هاشیموتو و فاکتورهای خطر

خوب حالا سوال اینجاست که چه چیزی باعث بروز این بیماری می شود؟ تحقیقات انجام شده نشان می دهد توسعه اختلالات خودایمنی به موارد زیادی بستگی دارد.ژنتیک، رژیم غذایی، فاکتورهای زیست محیطی، استر، سطح هورمون ها بر روی این مورد تاثیرگذار هستند. چیز یکه پزشک ممکن است به شما نگوید این است که ریشه اصلی این بیماری در برگیرنده موارد زیر است:

– بیماری خودایمنی که می تواند به کل بافت های بدن همچون غده تیروئید حمله کند

– سندرم روده نشت پذیر و مشکلات عملکرد گوارش

– آلرژی های رایج همچون غذاهای ایجاد کننده التهاب

– سایر مواد غذایی پرمصرف که باعث ایجاد حساسیت و عدم تحمل در افراد می شود

– استرس های عاطفی و احساسی

– کمبود مواد مغذی در بدن

درمان طبیعی بیماری هاشیموتو

درمان موثر این بیماری در برگیرنده تغییر در رژیم غذایی و سبک زندگی است.

غذاهایی که باعث ایجاد واکنش در سیستم ایمنی تان می شود را حذف کنید:

شما باید به سیستم ایمنی خود اجازه استراحت دهید و به روده ها اجازه دهید خود را درمان کنند. برای کنترل بهتر بیماری هاشیموتو می توانید از مراحل زیر کمک بگیرید.

مواد غذایی که می تواند روده را درمان کند مصرف کنید:

بهترین رژیم غذایی در صورت بروز بیماری کم کاری تیروئید یا هاشیموتو، استفاده از رژیم غذایی ترمیم کننده است که میوه ها و سبزیجات فراوان و نیز مواد غذایی غنی از مواد مغذی دارد. این مواد غذایی هضم آسانی دارند و بدن را کمتر در معرض واکنس های خودایمنی قرار می دهند. نوع رژیم غذایی که دنبال می کنید باید بر اساس نظر پزشک باشد. برخی از رژیم های غذایی غنی از میوه، سبزیجات و گوشت ارگانیک می تواند برای افرادی که با بیماری سندرم التهابی روده و اختلالات خودایمنی دست و پنجه نرم می کنند مفید باشد. خوردن موادی همچون سوپ تهیه شده از آب گوشت عالی است. مواد غذایی که پروبیوتیک دارند را به رژیم غذایی خود اضافه کنید.

مکمل ها:

دومین مرحله برای درمان چنین شرایطی استفاده از مواد مغذی و مکمل های خاصی است که واکنش های خودایمنی را کاهش می دهند. این مکمل ها به بدن شما کمک می کنند فعالیت های سیستم ایمنی را کنترل کند. چنین مکمل هایی در برگیرنده سلنیم، پروبیوتیک، ویتامین D و سایر مواد است.

سلنیم:

سلنیم برای غده تیروئید مفید است زیرا می تواند سطح هورمون های تولید شده توسط آن را تنظیم کند. این ماده می تواند خطر ابتلا به هاشمیوتو را کاهش دهد. رژیم غذایی که ید و سلنیم پایینی دارد می تواند خطر ابتلا به چنین شرایطی را افزایش دهد زیرا غده تیروئید برای عملکرد درست خود به هر دوی این مواد نیاز دارد. یکی از مطالعات انجام شده نشان می دهد بیمارانی که کمبود سلنیم دارند ممکن است بیشتر در معرض بیماری هایی همچون کم کاری تیروئید قرار داشته باشند.

پروبیوتیک ها:

پروبیوتیک ها به سلامت روده کمک می کنند و باعث می شوند سیستم ایمنی قوی تر شود اینکار با تنظیم باکتری ها در روده انجام می شود. با ترمیم دیواره سیستم گوارش، التهاب نیز کاهش پیدا می کند.

ویتامین D:

برخی از تحقیقات انجام شده نشان می دهد بیش از 90 درصد بیماران مبتلا به اختلالات تیروئیدی با کمبود ویتامین D مواجه هستند. ویتامین D به تنظیم عملکرد سیستم ایمنی کمک می کند. بهترین روش برای دریافت این ویتامین قرار گرفتن در معرض نور خورشید است. شما می توانید از مکمل های حاوی این ویتامین نیز استفاده کنید.

گیاهان آداپتوژنیک:

این گیاهان می توانند مشکلات غده تیروئید را با افزایش توانایی بدن برای مقابله با استرس و تعادل هورمون ها افزایش دهند. تحقیقات انجام شده نشان می دهد این گیاهان به تعادل هورمون های تیروئید کمک می کنند که برای غلبه بر کم کاری تیروئید و بیماری هاشیموتو ضروری است.

ویتامین B:

ویتامین B به خصوص غذاهای غنی از ویتامین B12 برای افزایش انرژی و بیشتر عملکردهای سلولی ضروری اند. این ویتامین می تواند عملکرد سلولی را بهبود ببخشد و جلوی خستگی را بگیرد. یکی از مطالعات نشان می دهد بیشتر بیماران مبتلا به هاشیموتو با مصرف 600 میلی گرم ویتامین B در روز می توانند با خستگی خود مبارزه کنند. اگر درمان های خانگی برایتان مفید نبود حتما با یک پزشک مشورت کنید. در برخی از شرایط درمان های پزشکی برای کنترل بیماری ضروری است

باردار هستید؟ خوب تبریک می گوییم. مطمئنا نکات و توصیه های زیادی در طول روز در مورد مراقبت از سلامت خود و جنین تان می شنوید. گاهی از اوقات این توصیه ها و نکات مختلف می تواند شما را نگران و سردرگم کند. اما برخی از نکات وجود دارد که می تواند برای سلامتتان مفید باشد. بارداری تنها به معنای اضافه کردن 300 کالری اضافی به رژیم غذایی و انجام یوگا و سایر تمرینات ورزشی منظم نیست. بیشتر افراد بر این باورند که باید مواد غذایی سالمی بخوردند اما تا به حال برایتان پیش آمده است که بخواهید در مورد ایتم های ضروری که باید بخشی از رژیم غذایی تان باشد تحقیق کنید؟ اگر اطلاعات زیادی در این مورد ندارید در این مقاله همراه ما باشید. در این مقاله سعی می کنیم بهترین آب میوه هایی که می توان در دوران بارداری مورد استفاده قرار داد را با هم مرور کنیم.

استفاده درست از نوشیدنی ها یکی از بهترین عادت هایی است که می توان در طول دوران بارداری برای فراهم آوردن سلامت و مواد مغذی مورد نیاز خود و جنین تان انجام دهید. یک لیوان آب میوه سالم می تواند در طول روز شما را سیر نگه دارد. در عین حال می تواند درخشندگی و زیبایی را به صورتتان اضافه کند. اگر نمی دانید چه نوشیدنی باید در این دوران بنوشید باقی مقاله را مطالعه کنید:

آب سیب

نوشیدن یک لیوان آب سیب طبیعی به طور منظم می تواند شما را سالم و شاداب سازد و باعث شود در طول این ماه ها جسم سالمی داشته باشید. دستور تهیه ساده زیر می تواند به شما کمک کند آب سیب خوبی داشته باشید:

– دو الی سه عدد سیب طبیعی را بردارید. آن را بشویید و پوستش را بکنید

– آن را بجوشانید و اجازه دهید خنک شود

– آن را در مخلوط کن بریزید و خوب ترکیب نمایید

– آن را در لیوان بریزید و کمی آب لیموی طبیعی به آن اضافه نمایید

– اجازه دهید آب سیب برای یک ساعت در یخچال بماند و سپس آن را میل کنید.

آب گواوا

گواوا یکی از میوه هایی است که می تواند یبوست مرتبط با دوران بارداری را درمان کند و از بروز آن پیشگیری نماید. برای آماده کردن یک لیوان آب گواوای سالم، به دو عدد گواوا، دو قاشق غذاخوری شکر، آب لیموی طبیعی و کمی آب زنجبیل نیاز دارید. دستور تهیه زیر را به دقت دنبال کنید:

– این میوه را در آب بجوشانید و منتظر بمانید خنک شود

– حالا آن را به مخلوط کن اضافه کنید و خوب هم بزنید.آب زنجبیل و آب لیمو را هم اضافه کنید.

– بعد از اینکه فرایند مخلوط کردن تمام شد، کمی یخ به آن اضافه کنید و به صورت تازه سرو نمایید.

آب انگور

اضافه کردن آب انگور به رژیم غذایی شما را مطمئن می سازد که از طعم و مزایای آن به خوبی استفاده می کنید. دستور تهیه زیر می تواند در تهیه یک لیوان آب انگور عالی به شما کمک کند.

– حدود 500 گرم انگور بخرید و آن را خوب بشویید

– این میوه را به مخلوط کن اضافه کنید و اجازه دهید چند دقیقه مخلوط شود.

– آب آن را بگیرید و در یخچال نگه دارید

– کمی لیمو به آن اضافه کنید و به صورت سرد سرو نمایید.

آب چغندر

برای تهیه یک لیوان آب چغندر سالم، مطمئن شوید که موادی همچون هویج، چغندر و سیب را در اختیار دارید. حالا می توانید اب این مواد را بگیرید.

– همه مواد تشکیل دهنده را برش دهید و آن ها را به مخلوط کن بیفزایید

– این مواد را خوب با هم ترکیب کنید و کمی یخ بدان بیفزایید

– این آب میوه را بلافاصله میل کنید. می توانید این ماده را دوبار در هفته میل کنید

آب موز و عسل

این نوشیدنی یکی از بهترین نوشیدنی ها در دوران بارداری است. ترکیب موز، ماست و عسل بسیار شگفت انگیز است. این نوشیدنی را بعد از ظهر میل کنید. شما برای تهیه این نوشیدنی سالم به نصف پیمانه شیر، نصف پیمانه کشک ، یک عدد موز و یک قاشق غذاخوری عسل نیاز دارید.

– سه ماده اصلی تشکیل دهنده را در مخلوط کن بریزید و خوب با هم ترکیب کنید. مطمئن شوید که ترکیب نرمی به دست می آورید

– کمی یخ به آن اضافه کنید و باز با هم ترکیب نمایید

– ترکیب به دست آمده را در لیوان بریزید و به صورت خنک میل کنید

اگر فشار خون دارید یا مشکل دیگری دارید قبل از مصرف این نوشیدنی ها حتما با پزشک خود مشورت کنید. برخی از نوشیدنی ها ممکن است طعم خوب و مزایای زیادی داشته باشند اما برای برخی از افراد مناسب نخواهند بود. با اینحال اگر مشکلی ندارید می توانید از نوشیدنی هایی که در این مقاله بیان کردیم برای بهبود سلامتی خود و جنین تان بهره ببرید