
نوشته شده توسط : pezeshkeiran115
مضرات دانه چیا : دانههای چیا سبب کاهش فشار خون میشوند. زمانی که فشار خونتان پایین است نباید دانهی چیا را مصرف کنید. نکاتی که قبل از مصرف دانههای چیا باید بدانید
|
تاریخ انتشار : شنبه 26 خرداد 1397 |
نظرات (0)
|
تاریخ انتشار : شنبه 26 خرداد 1397 |
نظرات (0)
|
دانه چیا و لاغری : هر یکصد گرم دانه چیا حاوی ۳۴ گرم فیبر رژیمی است که آنرا برترین منبع متارکم فیبر در دنیای مواد غذایی کرده است. فیبر رژیمی ارتباط تنگاتنگی با لاغری دارد.
هر یکصد گرم دانه چیا حاوی ۳۴ گرم فیبر رژیمی
است که آنرا برترین منبع متارکم فیبر در دنیای مواد غذایی کرده است. فیبر
رژیمی ارتباط تنگاتنگی با لاغری دارد. در یک آزمایش بر روی ۲۴۰ بیمار سندرم
متابولیک (چاقی، فشارخون وچربی خون بالا و دیابت) دو مدل رژیم غذایی در
نظر گرفته شد. گروه اول روزانه ۳۰ گرم فیبر رژیمی دریافت کردند بدون آنکه
رژیم غذایشان را تغییر دهند و گروه دوم از رژیم غذایی انجمن قلب آمریکا که
حاوی میوه و سبزیجات و کاهش چربی، نمک، شکر و الکل بود پیروی کردند.
گروه اول بعد از یکسال بطور میانگین ۲٫۱ کیلوگرم و گروه دوم ۲٫۷ کیلوگرم از وزن خود را از دست دادند و این نشانگر آن است که فقط با یک راه حل ساده مانند اضافه کردن فیبر رژیمی به الگوی غذایی شما می توانید میزان قابل توجهی از وزن خود بکاهید.
یکصد گرم از دانه
های چیا حاوی ۱۷ گرم پروتیئن است که طبق مطالعات بر روی رژیم های غنی از
پروتیئن بیانگر آن است که پروتئین به متابولیسم بدن کمک کرده و باعث می شود
کالری بیشتری بسوزانید. علاوه بر این افزایش مصرف پروتیئن منجربه سیری می
شود، به این معنی که افراد غذای کمتری مصرف می کنند.
افزایش مصرف پروتیئن از ۱۵٪ به ۳۰٪ باعث کاهش مصرف روزانه ۴۴۱ کیلوکالری می گردد.
دانه چیا یک منبع غنی از پروتیئن خصوصاً برای افراد گیاه خوار می باشد که معمولاً برای تأمین منبع غذایی با مشکل مواجه هستند.
اغلب مردم لبنیات را بعنوان منبع کلسیم می شناسند در حالیکه غذاهای بسیاری
وجود دارند که حاوی این مواد معدنی می باشند. دانه چیا یکی از این منابع
است بطوریکه در هر ۱۰۰ گرم ۶۳۱ میلیگرم کلسیم وجود دارد که حدود ۵۰٪ از
نیاز روزانه کلسیم یک فرد بالغ را تأمین خواهد کرد.
از کلسیم بعنوان
تقویت کننده دندان و استخوان ها یاد می شود که البته نقش مهمی در کاهش وزن
نیز ایفا می کند. طبق یک آزمایش گروه اول با رژیم غذایی معمولی روزانه ۴۰۰
الی ۵۰۰ میلیگرم کلسیم، گروه دوم با رژیم غنی از کلسیم روزانه ۸۰۰ میلیگرم
کلسیم و گروه سوم با رژیم غنی از لبنیات بین ۱۲۰۰ تا ۱۳۰۰ میلیگرم کلسیم
دریافت کردند.
هر سه گروه با کاهش وزن کار را به اتمام رساندند چرا که ۵۰۰ کیلوکالری کمتراز نیاز روزانه خود کالری دریافت می کردند، ولی گروه دوم و سوم علاوه بر کاهش وزن بیشتر، چربی های دور شکمی بیشتری نیز از دست دادند.
دانه چیا همانند سایر دانه های روغنی و آجیل ها بسیار انطباق پذیر بوده و می توان آنرا براحتی در رژیم های غذایی متفاوت گنجاند. می توان چیا را بعنوان تزیئن روی سالاد و ماست و یا بعنوان مکمل در مواد غذایی پختنی مانند بلغور جودوسر، آش و سوپ و انواع خورش استفاده کرد. دانه چیا را می توانید در انواع صبحانه های جودوسرخود اضافه کرده و میل نمایید، همچنین پودینگ چیا یک گزینه مناسب برای صبحانه می باشد. کاهش روزانه ۳۰۰ الی ۵۰۰ کیلوکالری دریافتی کمک شایانی به لاغری شما خواهد کرد.
منبع: اُ.آ.ب
تاریخ انتشار : شنبه 26 خرداد 1397 |
نظرات (0)
|
در این مطلب با دانه چیا ، خواص دانه چیا ، طرز مصرف دانه چیا ، نحوه مصرف دانه چیا ، مضرات دانه چیا ، دانه چیا برای لاغری اشنا می شویم
دانههای چیا جزو سالمترین خوردنی های روی زمین محسوب می شود.آنها سرشار از مواد مقوی هستند که منفعتهای ارزشمندی برای بدن بخصوص مغز دارند.در این بخش به ۱۱ مورد ازمنفعتهای دانههای چیا اشاره میکنیم که از پشتوانههای علمی برخوردار است.
دانههای چیا حاوی مقادیر فراوانی مواد مغذیست و در عین حال میزان کالری آن اندک است.
دانههای چیا، دانههای ریز سیاه رنگیاند، برگرفته از گیاه مریم گلی که خواستگاه آن شبه جزایر اسپانیا میباشد و از خانوادهی نعناع هستند.
علیرغم تاریخچهی کهن دانههای چیا به عنوان یکی از ارکان اصلی تغذیه، ارزش غذایی این دانهها اخیرا با عنوان خوراکیی فوقالعاده و مدرن که امکان استفادهی روزانه از آن وجود دارد، اثبات شده است.
در چند سال گذشته، به طور گسترده محبوبیت ویژهی در بین عامهی مردم کسب نمود و اکنون در سراسر جهان از سوی افرادی که به سلامتی خود اهمیت میدهند، مصرف میشود.
فریب اندازه کوچک آن را نخورید… این دانههای ریز، یک مشت مواد مغذی در چنته دارند.
فیبر: ۱۱ گرم.
پروتئین: ۴ گرم.
چربی: ۹ گرم (که ۵ گرم آن امگا۳ است).
کلسیم: ۱۸٪ از آنچه برای مصارف روزانه توصیه میشود.
منگنز: ۳۰٪ از آنچه برای مصارف روزانه توصیه میشود.
منیزیم: ۳۰٪ از آنچه برای مصارف روزانه توصیه میشود.
فسفر: ۲۷٪ از آنچه برای مصارف روزانه توصیه میشود.
همچنین آنها حاوی میزان قابل توجهی روی، ویتامینB3(نیاسین)، پتاسیم، ویتامین B1( تیامین) و ویتامین B2 میباشد.
هنگامی که خوب تامل کنیم، حقیقتا تحت تاثیر قرار میگیریم زیرا این همه مواد مغذی تنها در ۲۸ گرم از این دانهها انباشته شده، فقط حاوی ۱۳۷ کالری بوده و دارای یک گرم کربوهیدرات قابل هضم میباشد!
همه ما بر این امر توافق داریم که ۱ انس دانهی چیا معادل ۲۸ گرم یا ۲ قاشق سوپخوری میباشد.
جالب توجه است که بدانید… چنانچه میزان فیبر را که در نهایت در زمرهی کالریهای دریافتی مفید محسوب نمیشوند را از میزان کالری دانههای چیا کم کنیم، دانههای چیا در هر ۲۸ گرم تنها حاوی ۱۰۱ کالری میباشند.
همین امر دانههای چیا را در زمرهی یکی از بهترین منابع در بین چندین منبع تغذیهای مهم در جهان جای میدهد، کالری در خدمتِ کالری.
در صدر همه این موارد باید بدانید که دانههای چیا از خانواده “غلات کامل” هستند که معمولا رشدی طبیعی دارند و به طور ژنتیکی از ارگانیسمی تغییر یافته و مصنوعی حاصل نمیشوند و به طبع عاری از هرگونه گلوتن میباشند.
دانههای چیا علیرغم اندازهی بسیار ریزشان در زمرهی مغذیترین مواد غذایی گیاهی محسوب میشوند. آنها مملو از فیبر، پروتئین، اسیدهای چرب امگا۳ و انواع مواد مغذی که بدن به میزان اندکی به آن نیاز دارد، میباشند.
فروغ دانههای چیا در پرتوی خواص آنتیاکسیدانی فراوانشان نیز گسترده شده است.
این آنتیاکسیدانها از فساد چربیهای حساس و نفوذ پذیر موجود در دانههای چیا ممانعت میکنند.
با اینکه مکملهای آنتیاکسیدانی تاثیر چندانی ندارد، اما آنتیاکسیدانهای موجود در مواد غذایی تاثیرات مثبتی بر حفظ سلامت دارند.
مهمتر از همه، آنتیاکسیدانها به مقابله با تشکیل رادیکالهای آزاد که موجب آسیب به مولکولهای سلولی، تسریع روند پیری و همکاری در بروز بیماریهایی از قبیل سرطان میشود، میپردازند.
در اینترنت، ادعاهایی مبنی بر اینکه خواص آنتیاکسیدانی دانههای چیا بیش از بلوبریست، وجود دارد اما مطلبی دال بر اثبات این ادعا یافت نشد.
حرف آخر: دانههای چیا سرشار از آنتیاکسیدانها هستند که از چربیهای لطیف موجود در دانهها محافظت میکنند. همچنین آنها از فواید فراوانی در حفظ سلامت برخوردارند.
نگاهی به نمودار مواد مغذی دانههای چیا بیاندازید، خواهید دید که هر ۲۸ گرم دانه چیا، تنها حاوی ۱۲ گرم کربوهیدرات است.
ضمنا…. ۱۱ گرم از آنها فیبر هستند که در بدن هضم نمیشوند.
فیبرها، شاخص قند خون را بالا نمیبرند، برای خلاصی از آنها نیازی به انسولین نیست و بنابراین کربوهیدرات محسوب نمیشوند.
هر ۲۸ گرم از آنها تنها حاوی ۱ گرم کربوهیدرات حقیقی میباشد که درصد بسیار ناچیزیست. همین امر چیا را به غذایی کم کربوهیدرات و دوستداشتنی بدل میکند.
با وجود این میزان فیبر، دانههای چیا قادرند ۱۰ تا ۱۲ برابر وزن خود آب جذب نمایند، به صورت ژل درآمده و در معده حجیم شوند.
از نظر تئوری، این فرایند باید احساس سیری را افزایش داده، جذب مواد غذایی را کند نماید و به طور خودکار به کالری کمتری نیاز میشود.
همچنین باکتریهای مفید روده از فیبرها تغذیه میکنند، که تغذیهی آنها از اهمیت ویژهای برخوردار است زیرا تغذیهی مناسب حشرات رودهای برای حفظ سلامت کاملا حیاتیست.
۴۰٪ از وزن دانههای چیا را فیبر تشکیل داده است. همین امر آنها را به یکی از بهترین منابع فیبر در جهان تبدیل کرده است.
تقریبا تمام کربوهیدراتهای موجود در دانههای چیا، فیبر هستند. همین امر قابلیت جذب آب را بین ۱۰ تا ۱۲ برابر وزنشان به آنها اعطا میکند. در عین حال فیبر فواید متعددی در حفظ سلامت دارد.
دانههای چیا حاوی مقادیر قابل توجهی پروتئین هستند.
۱۴٪ از وزن آنها پروتئین است که در مقایسه با گیاهان دیگر، بسیار زیاد است.
آنها همچنین از میزان متعادلی اسیدهای آمینهی ضروری برخوردارند، بنابراین بدن ما باید از پروتئینهای موجود در آن بهرهمند گردد.
پروتئین منافع متعددی در حفظ سلامت دارد. همچنین در راستای کاهش وزن به عنوان مهربانترین ماده مغذی در رژیم شناخته شده است، البته تا کنون.
جذب مقادیر فراوانی پروتئین، اشتها را کاهش میدهد و اثبات شده است که تا ۶۰٪ موجب سرکوب افکار وسواسی درباره غذا و تا ۵۰٪ از میل شدید به خوردن اسنکها در شب میکاهد.
دانههای چیا حقیقتا منبعی فوقالعاده از پروتئین هستند، به ویژه برای افرادی که میزان مصرف محصولات حیوانی را محدود کرده یا بهطور کلی از آن اجتناب میکنند.
دانههای چیا سرشار از پروتئین مرغوب هستند، میزان پروتئین آنها از اغلب گیاهان بیشتر است. در راستای کاهش وزن، پروتئین در زمرهی مهربانترین درشت مغذیها محسوب میشود و این توانایی را دارد تا به شدت از میزان اشتها و میل شدید به غذا بکاهد.
همچون دانههای بذر کتان، دانههای چیا نیز مملو از اسیدهای چرب امگا ۳ هستند.
در حقیقت در هر گرم از دانههای چیا بیش از هر گرم ماهی سالمون امگا ۳ یافت میشود.
با این وجود… باید به یاد داشته باشید که امگا ۳ موجود در آنها از جنس اسید لینولینک موسوم به ALA هستند که آنچنان که تصور میشود سودمند نیستند.
پیش از آنکه بدن بتواند ALA را استفاده کند باید به AHD و APE بدل شده و فعال گردد.
متاسفانه، امکان فعال نمودن ALA برای انسان میسر نیست. بنابراین، امگا ۳ موجود در گیاهان، نسبت به منابع حیوانی همچون ماهی، بسیار نامرغوبترند.
مطالعات نشان میدهد که دانههای چیا ( بهویژه اگر آسیاب شوند) میزان ALA و APE محلول در خون را افزایش میدهد، اما در میزان AHD خون تغییری حاصل نمیشود…. که همین امر مشکلزاست.
از آنجایی که آنها قادر به تامین AHD نیستند( مهمترین چربی امگا ۳)، تصور من این است که تلقی دانههای چیا به عنوان منبع امگا ۳ کمی اغراق آمیز باشد.
برای تامین AHD که شدیدا مورد نیاز بدن و مغز است… یا مرتبا از ماهیهای چرب تغذیه نمائید، روغن ماهی بخورید یا در صورتی که گیاهخوار یا سخت گیاهخوار هستید از مکملهای AHD استفاده نمائید.
حرف آخر: دانههای چیا سرشار از اسیدهای چرب امگا ۳ موسوم به ALA هستند، امکان تبدیل آن به AHD، مهمترین اسید چرب امگا ۳، برای انسان میسر نیست.
دانههای چیا قادرند برخی مشکلات خاص خون را بهبود بخشند که خطر ابتلا به بیماریهای قلبی و دیابت نوع ۲ را کاهش میدهند.
مفروض است که دانههای چیا سرشار از فیبر، پروتئین و امگا ۳ هستند، پس باید بتوانند سلامت متابولیزم را تضمین کند.
تحقیقات مختلفی در این زمینه صورت پذیرفته، اما هیچ یک از نتایج قطعی نیستند.
در دو مورد از مطالعات، به شرکت کنندگان رژیمی بر مبنای مصرف دانههای چیا، پروتئین سویا، جو دوسر و انجیرهندی داده شد، مشخص شد که از میزان LDL یا لیپوپروتئین کم چگالی کلسترول و تریگلیسرید کاسته شده اما بر میزان LDH یا لیپوپروتئینی که برای از بین بردن کلسترول نقش مهمی دارد افزوده شده است و البته میزن التهابات شرکتکنندگان نیز کاهش یافته بود.
از آنجایی که این تحقیقات بر مبنای تلفیقی از چند مادهی غذایی بود، نمیتوان نتایج بهدست آمده را فقط به دانههای چیا مرتبط دانست.
مطالعات انجام شده بر روی موشها نیز حاکی از آن است که دانههای چیا قادرند میزان تریگلیسرید را پایین آورند، سطح LDH یا کلسترول مفید را افزایش دهند و التهابات، مقاومت در برابر انسولین و چربیهای شکم را کاهش دهند.
با این وجود مطالعهی صرف بر پایهی دانههای چیا مبنی بر بهبود مواد ذکر شده ثبت نشده است.
روی هم رفته… ممکن است دانههای چیا موجب بهبود این عوامل خطرآفرین شوند، اما احتمالا آنها تاثیر چشمگیری بر سلامت نخواهند داشت مگر آنکه تغییرات مثبت دیگری در برنامه غذایی اعمال شود.
حرف آخر: تاثیرات قطعی دال بر کاهش میزان کلسترول و از بین بردن عوامل خطرآفرین مشاهده نشده است. برخی مطالعات آن را تائید و برخی دیگر رد میکنند.
دانههای چیا مملو از چندین مادهی مغذیاند که در سلامت استخوانها نقش مهمی ایفا میکنند.
از جمله میتوان به کلسیم، فسفر، منیزیم و پروتئین اشاره نمود.
حجم کلسیم آن به طرز ویژهای حیرتآور است… هر ۲۸ گرم از آنها ۱۸٪ از میزان توصیه شده در روز را تامین میکند.
گرم برای گرم، این میزان کلسیم فراتر از کلسیم اغلب محصولات لبنی مییاشد.
دانههای چیا منبعی فوقالعاده برای تامین کلسیم مورد نیاز افرادیست که قادر به مصرف محصولات لبنی نیستند.
حرف آخر: دانههای چیا سرشار از کلسیم، منیزیم، فسفر و پروتئین هستند. مجموع این مواد مغذی در حفظ سلامت استخوانها حیاتیاند.
دانههای چیا با تخم شربتی (بذر گیاه ریحان) تفاوت داشته و هر کدام خاصیت جداگانه ای دارند. در ایران تخم شربتی از قدیم در نوشیدنیهای خنک برای بر طرف کردن عطش در فصل تابستان استفاده میشود. گاهی تخم شربتی به اشتباه به عنوان دانههای چیا خریداری شده و مورد استفاده قرار میگیرد، یا خواص مربوط به دانههای چیا به تخم شربتی که در ایران فراوان است نسبت داده میشود که درست نیست.
تنها شباهت دانه چیا با تخم شربتی لعابدار شدن هر دو است (دارای موسیلاژ میباشند) ، ولی مهم خواص دانهها است که با هم فرق دارند.
همچنین باید توجه داشت که طعم دانه چیا و دانه ریحان به هم نزدیک است و به همین سبب گاهی در ایران دانه چیا به عنوان تخم شربتی به فروش می رسد.
بسیاری از کارشناسان سلامت بر این باورند که دانههای چیا در کاهش وزن موثرند.
فیبر مقادیر زیادی آب را جذب مینماید و در معده حجیم میشود، که همین امر حس سیری را افزایش داده و جذب مواد غذایی را کند مینماید.
برخی مطالعات انجام شده در زمینهی گلوکومانان، فیبری که عملکردی مشابه با آنچه ذکر شد دارد، حاکی از آن است که مصرف این فیبر منجر به کاهش وزن میگردد.
بنابراین پروتئین موجود در دانههای چیا میتواند به کاهش اشتها و جذب کمتر غذا کمک کند.
متاسفانه، هنگامی که تاثیرات دانههای چیا بر کاهش وزن مورد بررسی قرار گرفت، نتایج ناامید کنندهای حاصل شد.
گرچه یکی از مطالعات نشان میداد که دانههای چیا موجب کاهش اشتها میشوند، اما تاثیر معناداری بر وزن بدن ندارند.
در مطالعات انجام شده، بر روی ۹۰ نفر مبتلا به اضافه وزن که به مدت ۱۲ هفته، به صورت روزانه ۵۰ گرم دانهی چیا دریافت میکردند، مشخص شد که دانههای چیا تاثیری بر وزن بدن یا علائمی دال بر سلامت از خود نشان نمیدهند.
در مطالعهی دیگر بر روی ۶۰ زن که به مدت ۱۰ هفته به طول انجامید مشخص شد، دانههای چیا هیچگونه تاثیری بر وزن بدن ندارند اما موجب افزایشِ میزان امگا ۳ محلول در خون میشوند.
گرچه گنجاندن دانههای چیا به برنامه غذاییتان احتملا تاثیری بر وزن شما نخواهد داشت، اما من به شخصه معتقدم آنها ترکیبات مفیدی هستند.
قطعا پیروی از یک رژیم غذایی برای کاهش وزن تنها با حذف کردن یا اضافه کردن یک مادهی غذایی محقق نخواهد شد. تحقق آن منوط به پیروی از یک رژیم تمام عیار، بعلاوه تغییراتی دیگر در سبک زندگی مانند الگوی خواب و انجام حرکات ورزشی میباشد.
هنگامی که تلفیقی از دانههای چیا با مواد غذایی طبیعی مبنای رژیم غذایی و سبک زندگی سالم باشد، من صراحتا مشاهده نمودم که دانههای چیا به کاهش وزن نیز کمک میکنند
دانههای چیا سرشار از پروتئین و فیبر هستند، که هر دو در کاهش کاهش وزن نقش مهمی ایفا میکنند. به این وجود، مطالعت انجام شده در زمینهی دانهای چیا صحت این تاثیرات بر کاهش وزن را تائید نمیکند.
خوشبختانه بسیاری از افراد پس از مصرف چیا، در هضم آن هیچ مشکلی ندارند. بدن آنها با چیا کاملاً سازگار است.
اما ممکن است در بعضی موارد مشکلات گوارشی به وجود بیاید.
این مشکلات بیشتر به این دلیل است که شما فیبر کم مصرف می کنید.
برای همین سازگاری بدن با چیا کمی زمان بر است.
بنابراین شما با مقداری کمتر از ۲۰ گرم خوردن چیا را شروع کنید.
به مرور زمان و عادت کردن سیستم گوارشی شما، مقدار آن را به ۲۰ گرم برسانید.
در برخی مطالعات انجام شده، حتی مصرف ۲۵ گرم چیا در روز نیز توصیه می شود.
اما اگر همچنان از میزان مصرف چیا برای خودتان مطمئن نیستید، با پزشک متخصص این موضوع را چک کنید.
وقتی میزان واقعی را پیدا کردید سعی کنید از آن تبعیت کنید.
به طور تقریبی میزان مصرف چیا در سنین مختلف را می توان اینگونه بیان کرد:
سنین بالای ۱۸ سال، تا ۲۰ گرم در روز را می توانند مصرف کنند.
برای سنین بین ۱۰ تا ۱۸ سال مقداری حدود ۱۰ گرم توصیه می شود.
برای سنین زیر ۱۰ سال تا ۸ گرم می توانند استفاده کنند.
شما به طرق مختلف می توانید چیا را در روز مصرف کنید. به صورت پودینگ چیا، یا شربت.
می توانید آن را در سالاد یا ماست بریزید. می توانید اسموتی چیا درست کنید.
۱. دانهی چیای معتبر
دقت کنید دانههای چیایی که میخرید، ارگانیک باشند، بررسی کنید که آیا آنها معتبر هستند یا خیر. معمولا دانههای چیای چینی ارگانیک نیستند. همیشه آنهایی را خریداری کنید که تاییدیه دارند، زیرا معمولا ارگانیک هستند.
۲. مصرف این دانهها را با مقدار کم شروع کنید.
مصرف دانه چیا را نیز باید مانند دیگر داروهای گیاهی با مقدار کم شروع کنید. شما نمیدانید که بدنتان با مصرف آنها چه واکنشی نشان میدهد، بنابراین ابتدا باید آن را امتحان کنید. خوردن دانهی چیا را با مقدار کم شروع کنید و نتیجه را ببینید. اگر هیچ مشکلی در شکمتان رخ نداد یا احساس بدی نداشتید، میتوانید به خوردن آنها ادامه بدهید. بعضی از علائم ناشی از آلرژیزاها معمولا راش پوستی و تورم و خارش به ویژه دور لبها هستند. زمانی که این علائم پدیدار میشوند، دست از خوردن آنها بردارید. برخی از علائم شدید آلرژی مانند گرفتگی گلو و تورم لبها باید توسط پزشک درمان شوند، بنابراین برای دریافت درمان مناسب، بلافاصله به بیمارستان بروید.
۳. گیجی
گاهی اوقات شما هیچ گونه علائم حساسیتی در داخل و یا خارج از بدنتان احساس نمیکنید، اما ممکن است پس از خوردن آنها احساس سرگیجه داشته باشید. این مشکل ممکن است به دلیل فشار خون شما باشد زیرا دانههای چیا سبب کاهش فشار خون میشوند. زمانی که فشار خونتان پایین است نباید دانهی چیا را مصرف کنید.
۴. وضعیت سیستم گوارش
افراد زیادی وجود دارند که فیبر کافی از مواد غذایی خود دریافت نمیکنند. به همین دلیل است که وقتی معدهی آنها فیبر را بیشتر از حد معمول دریافت میکند، به کمی تنظیم و تعدیل نیاز دارند. احساس نفخ در معده شایع است زیرا ممکن است نشانهای از این باشد که معدهی شما به میزان زیادِ فیبر موجود در دانههای چیا عادت ندارد. شما میتوانید با مصرف تدریجی دانههای چیا مانع از بروز این مشکل شوید. با این حال اگر این اتفاق ادامه پیدا کرد، باید مصرف آن را برای مدتی متوقف کنید و اگر در اثر خوردن دانههای چیا متوجه رخ دادن واکنشهای بدی در بدنتان شدید، باید با پزشکتان مشورت کنید.
منبع: سلام دکتر
تاریخ انتشار : شنبه 26 خرداد 1397 |
نظرات (0)
|
مواقعی وجود دارد که یک زخم کوچک تنها به شستشوی ساده و استفاده از بانداژ نیاز دارد. اما اگر فردی مبتلا به دیابت باشد، زخم ، بریدگی یا حساسیت های پوستی نیازمند مراقبت و بررسی بیشتری خواهد بود. در بیشتر افرادی که با دیابت دست و پنجه نرم می کنند، زخم و بریدگی کندتر از افراد غیر دیابتی بهبود پیدا می کند. دیابت خطر عفونت در زخم ها و بریدگی های کوچک را کاهش می دهد. یک برش کوچک می تواند به عوارض حاد و جدی منجر شود. به عنوان مثال یک آسیب ساده در پا می تواند منجر به زخم پا شود. فاکتورهای متعددی در زخم ها و عفونت های افراد دیابتی نقش دارند:
– دیابت می تواند سیستم ایمنی افراد را تضعیف نماید. همین امر باعث می شود مدت زمان مورد نیاز برای درمان افزایش یابد
– زمانی که سطح گلوکز خون بالاست، عملمرد گلبول های سفید مختل می شود . همین امر به ناتوانی در مبارزه با باکتری ها منجر می گردد
– دیابت کنترل نشده مرتبط با جریان خون ضعیف است. زمانی که جریان خون کاهش می یابد، گلبول های قرمز به کندی حرکت می کنند و همین امر باعث می شود مواد مغذی به کندی به محل زخم برسد و درمان آن کندتر باشد.
– نوروپاتی یا اسیب به اعصاب یکی از عوارض جانبی دیابت است که می تواند شرایط را بدتر نماید.
رنج بردن از زخم ها و بریدگی های کوچک می تواند چالش برانگیز باشد اما شما می توانید این ها را با کمی صبر و کسب اطلاعات مورد نیاز پشت سر بگذارید.
زخم را بررسی و تمیز کنید:
قبل از اینکه هر نوع درمانی را آغاز کنید ناحیه مدنظر را به طور کامل تمیز کنید. تمیز کردن درست زخم شما را مطمئن می سازد که فرآیند درمان به درستی پیش می رود و خطر عفونت کاهش پیدا می کند. راحت ترین روش برای تمیز کردن زخم استفاده از آب است. از آب سرد با فشار متوسط و صابون ملایم برای تمیز کردن ناحیه مدنظر استفاده کنید. اگر آب فیلتر شده ندارید از آب جوشیده و سرد شده یا آب مقطر استفاده کنید. ناحیه را سپس با حوله تمیزی خشک کنید. حالا لایه ضخیمی از کرم ضد عفونی کننده را اعمال نمایید. آن را با بانداژ بپوشانید. این باند را به طور مکرر عوض کنید.
سطح قند خون خود را مدیریت کنید:
برای کاهش خطر عفونت در زخم های کوچک، باید سطح قند خون را بررسی نمایید. سطح بالای گلوکز در خون می تواند فرایند درمان را به تعویق بیندازد و خطر عفونت را افزایش دهد. زمانی که از زخم یا بریدگی رنج می برید، باید سطح قند خون را بررسی و کنترل نمایید. می توانید اینکار را با خوردن غذاهای سالم و انجام تمرینات ورزشی منظم روزانه انجام دهید.
عسل:
عسل برای درمان زخم در افراد دیابتی هم می تواند مورد استفاده قرار گیرد. این ماده سرعت بهبود زخم را افزایش می دهد و می تواند خاصیت ضد میکروبی داشته باشد.
علاوه بر این، خاصیت ضد التهابی عسل درد و تورم را کاهش می دهد. یکی از مطالعات انجام شده در سال 2008 نشان می دهد پماد عسل می تواند برای افراد دیابتی امن و موثر باشد. ناحیه مدنظر را با آب ساده بشویید تا هرگونه ناپاکی از آن حذف شود. عسل را روی پارچه تمیزی بمالید و به آرامی دور ناحیه مدنظر قرار دهید. این بانداژ را به طور مکرر عوض کنید.
آلوئه ورا:
شما می توانید از آلوئه ورا برای درمان زخم در افراد دیابتی استفاده کنید. آلوئه ورا خاصیت ضد التهابی دارد و می تواند تسکین بخش باشد. این ماده سرشار از مواد شیمیایی گیاهی است که درد را کم می کند، از التهاب می کاهد، رطوبت را افزایش می دهد و روند درمان را تسریع می نماید. یک عدد برگ آلوئه ورای تازه را برش دهید و ژل آن را استخراج کنید. این ژل را روی زخم اعمال نمایید و اجازه دهید خشک شود. سپس ناحیه مدنظر را با آب گرم تمیز کنید و خشک نمایید. اینکار را چند بار تکرار نمایید.
زردچوبه:
زردچوبه یک ضد عفونی کننده طبیعی است و به عنوان آنتی بیوتیک عمل می کند و می تواند زخم های کوچک را درمان نماید و از بروز عفونت در میان افراد دیابتی پیشگیری کند.
کورکومین موجود در زردچوبه باعث بهبود زخم می شود و شرایط را بهتر می نماید. اگر زخم یا بریدگی کوچکی بر روی پوست خود دارید، کمی پودر زردچوبه طبیعی را روی آن اعمال کنید. اینکار جلوی خونریزی را می گیرد.
برای ترویج بهبود زخم، یک دوم قاشق غذاخوری پودر زردچوبه را با کمی روغن نارگیل ترکیب نمایید. آن را روی زخم قرار دهید تا از بروز عفونت و درد پیشگیری نماید. همچنین می توانید یک قاشق چایخوری از پودر زردچوبه را با شیر ترکیب کنید و بنوشید.
روغن نارگیل:
روغن نارگیل می تواند در درمان زخم در افراد دیابتی موثر باشد. این روغن به خاطر خواص آنتی باکتریایی، ضد التهابی و مرطوب کنندگی خود بسیار مشهور شده است. حتی می تواند عفونت را نیز کمتر نماید. روغن نارگیل فوق بکر را بر روی زخم قرار دهید. سپس بانداژی روی آن بگذارید تا مرطوب بماند. این روغن را چند بار عوض کنید. شما می توانید یک الی دو قاشق غذاخوری از این روغن را در رژیم غذایی خود قرار دهید.
روغن زیتون:
زمانی که صحبت از درمان زخم به میان می آید روغن زیتون بسیار موثر خواهد بود. این ماده سرشار از اسیدهای چرب امگا3 است و می تواند التهاب را کاهش دهد و فرایند بهبود زخم را تسریع نماید. شما می توانید از روغن زیتون در رژیم غذایی خود استفاده کنید.
رژیم غذایی سالمی داشته باشید:
برای اینکه بتوانید سطح قند خون خود را در حالت متعادل نگه دارید باید رژیم غذایی سالمی داشته باشید.سعی کنید از مواد غذایی با پروتئین بالا، کربوهیدرات کم، کالری کم و مواد مغذی زیاد استفاده کنید.
همچنین باید به خاطر داشته باشید که دریافت پروتئین کافی در رژیم غذایی از اهمیت زیادی برخوردار است زیرا به ترمیم پوست و سایر بافت ها کمک می کند. از مواد غذایی سرشار از ویتامین C، E و سایر آنتی اکسیدان های قوی استفاده نمایید.
تاریخ انتشار : چهارشنبه 23 خرداد 1397 |
نظرات (0)
|
روغن درخت چای که از برگ های درخت چای استرالیایی به دست می آید مزایای زیادی برای بدن دارد. بیشتر افراد از این روغن برای مقاصد پزشکی استفاده می کنند که از جمله آن ها می توان به درمان زخم و بریدگی اشاره کرد. این روزها، افراد از روغن درخت چای برای درمان طیف وسیعی از اختلالات پوستی استفاده می کنند. این روغن می تواند در درمان اگزما هم مفید باشد. در این مقاله قصد داریم به همین موضوع بپردازیم.
با اینکه مطالعات اندکی بر روی این روغن و مزایای آن در درمان اگزما تمرکز کرده اند، اما محققان در حال حاضر می دانند که چنین روغنی می تواند برای بهبود سلامت پوست مفید باشد. به عنوان مثال یکی از مطالعات انجام شده در سال 2011 نشان می دهد روغن درخت چای در درمان اگزما موثرتر از سایر کرم های موضعی است. سایر مزایای روغن درخت چای در برگیرنده موارد زیر است:
باعث کاهش التهاب می شود:
روغن درخت چای در برگیرنده ترکیب ترپنین-4-اول است. این ترکیب خاصیت ضد التهابی دارد و به تسکین برخی از نشانه های مرتبط با اگزما همچون قرمزی، تحریک و تورم کمک می کند.
به درمان زخم کمک می کند:
بر اساس مطالعات انجام شده این روغن می تواند زمان درمان زخم ها را در افراد مختلف کاهش دهد. با اینحال باید توجه داشته باشید که مطالعات تجربی بسیار کوچک هستند و به همین خاطر برای تایید خاصیت درمان کنندگی زخم توسط این روغن باید مطالعات بیشتری انجام شود.
باعث کاهش واکنش های آلرژی می شود:
یکی از مطالعات انجام شده نشان می دهد اعمال دوز بالایی از روغن درخت چای می تواند به کاهش حساسیت بیش از حد به نیکل در افراد مبتلا به حساسیت نیکل کمک کند. اگزما در برخی از شرایط توسط آلرژن ها و محرک های پوستی همچون نیکل بدتر می شود. با اینحال اعمال دوز اندکی از روغن درخت چای ممکن است چنین اثرات و نتایجی نداشته باشد.دوز بالای این روغن ممکن است اثرات و عوارض ناخواسته ای در افراد ایجاد کند. به همین خاطر افراد قبل از اینکه چنین روغنی را به کار ببرند باید تست پوست را انجام دهند. افرادی که به روغن درخت چای حساسیت دارند می توانند آن را با روغن حامل رقیق نمایند.
به مبارزه با ویروس ها کمک می کند:
روغن درخت چای نه تنها به کشتن باکتری های ناخواسته کمک می کند بلکه خاصیت ضد ویروسی هم دارد. استفاده از خاصیت ضد ویروسی این روغن می تواند خطر ابتلا به عفونت را در شرایطی که اگزما موجب بریده شدن پوست یا بدتر شدن آن می شود را کمتر کند.
باعث کاهش شوره سر می شود:
روغن درخت چای خاصیت ضد قارچی دارد و می تواند فعالیت مخمرهای خاصی را کاهش دهد.
این روغن می تواند شرایطی همچون شوره سر و بیماری پای ورزشکاران را درمان نماید.
باعث تسکین خارش می شود:
خارش پوست یکی از نشانه های اصلی اگزما محسوب می شود. یکی از مطالعات نشان می دهد روغن درخت چای در کاهش اگزما و نشانه های مرتبط با آن موثر است.

با اینکه استفاده از روغن درخت چای به طور موضعی ممکن است مشکلی نداشته باشد اما باید در کاربرد آن محتاط باشید. اگر این روغن را بر روی صورت استفاده می کنید سعی کنید احتیاط نمایید. پوست صورت و پوست سر بسیار حساس هستند و به همین خاطر فرد باید در درمان اگزما، آکنه و شوره سر احتیاط کند. اگر از روغن درخت چای خالص استفاده می کنید باید آن را با چند قطره روغن حامل همچون روغن نارگیل یا بادام ترکیب نمایید. بهتر است قبل از کاربرد وسیع این روغن، کمی از آن را روی پوست قرار دهید و مطمئن شوید حساسیتی به آن ندارید.
افرادی که در حال استفاده از دارو برای درمان اگزما یا سایر شرایط خود هستند باید قبل از به کار بردن روغن درخت چای از پزشک خود کمک بگیرند. این روغن ممکن است با داروهای تجویز شده تداخل داشته باشد.
روغن درخت چای اگر رقیق نشود بسیار قدرتمند خواهد بود. با اینحال چنین روغنی اغلب در غلظت های پایین همچون 5 درصد به فروش می رسد. به خاطر داشته باشید که بیشتر عوارض جانبی این روغن به خاطر غلظت های بالای آن است. نمونه هایی از این عوارض جانبی عبارت است از :
– راش پوستی آلرژیک یا درماتیت تماسی
– خشکی
– خارش
– تحریک پوست
– تورم
اگر فردی از روغن درخت چای 5 درصد یا کمتر از آن استفاده کند احتمال بروز چنین عوارضی بسیار اندک است. با اینحال اگر فردی بعد از کاربرد این روغن موارد حساسیتی را تجربه کرد باید مصرف آن را قطع کند و با پزشک خود مشورت نماید. این فرد هرگز نباید از روغن درخت چای استفاده کند. انجام دادن اینکار عوارض بسیار حادی برای فرد خواهد داشت.
نتیجه گیری
افراد از روغن درخت چای به صورت موضعی برای درمان طیف وسیعی از شرایط پوستی همچون اگزما استفاده می کنند.
محصولاتی که در برگیرنده این روغن هستند در مواد آرایشی بهداشتی و سایر موارد یافت می شوند. خاصیت ضد التهابی و ضد خارش این چای می تواند به کاهش برخی از نشانه های قابل توجه و مرتبط با اگزما کمک کند. با اینکه درمانی برای اگزما وجود ندارد اما این روغن در ترکیب با مرطوب کننده و استروئیدهای موضعی می تواند نشانه ها را کاهش دهد.
تاریخ انتشار : چهارشنبه 23 خرداد 1397 |
نظرات (0)
|
عدم تحمل گلوتن همانطور که از نامش پیداست شرایطی است که در آن فرد نمی تواند گلوتن موجود در مواد غذایی را تحمل کند. در این شرایط برخی از نشانه ها همانند بیماری سلیاک است اما شدت کمتری دارد. عدم تحمل گلوتن می تواند باعث ایجاد ناراحتی های قابل ملاحظه ای شود و در برخی از موارد افراد باید از تغییرات سبک زندگی برای مدیریت نشانه های خود استفاده کنند. عدم تحمل گلوتن اغلب با بیماری سلیاک اشتباه گرفته می شود اما این دو مورد بیماری متفاوتی هستند. بیماری سلیاک شرایط خودایمنی حادی است و می تواند به سیستم گوارش فرد اسیب وارد کند. برخلاف بیماری سلیاک، دلیل نشانه های عدم تحمل گلوتن مشخص نیست اما این بیماری سیستم ایمنی را درگیر نمی کند و آسیبی به سیستم گوارش نمی زند. افراد در برخی از شرایط عدم تحمل گلوتن را با حساسیت به گندم اشتباه می گیرند. حساسیت به گندم می تواند تهدیدکننده زندگی باشد و برخی از نشانه ها ممکن است در تنفس اختلال وارد نماید. نشانه های عدم تحمل گلوتن کمتر از بیماری سلیاک یا حساسیت به گندم حاد هستند و افراد در این مورد اطلاعات اندکی دارند. در این مقاله سعی می کنیم برخی از نشانه ها را با هم مرور کنیم.
بیشتر این نشانه ها بعد از مصرف گلوتن رخ می دهند. با اینحال ترکیب دقیق از نشانه ها ممکن است در هر فردی متغیر باشد.
اسهال و یبوست:
افرادی که عدم تحمل گلوتن دارند بیان کرده اند که بروز منظم اسهال و یبوست جزو نشانه های رایج آن هاست. در این شرایط گاه به گاه همه چیز خوب است اما تجربه کردن اسهال و یبوست در بیشتر روزها می تواند نشان دهنده یک مشکل زمینه ای باشد. افرادی که بیماری سلیاک دارند هم ممکن است اسهال و یبوست را تجربه کنند. آن ها ممکن است مدفوعی با بوی نامطبوع داشته باشند
نفخ:
یکی دیگر از نشانه های رایج این شرایط، نفخ است. این موضوع به احساس پر بودن شکم اطلاق می شود که بسیار ناراحت کننده و طولانی است. فرد ممکن است تجمع گاز را هم تجربه نماید. بیش از حد خوردن دلیل رایج نفخ محسوب می شود اما ممکن است به دلایل مختلفی رخ دهد. در افرادی که عدم تحمل گلوتن دارند حس نفخ ممکن است به طور منظم رخ دهد و الزاما به مقدار غذایی که فرد مصرف می کند وابسته نیست.
درد شکمی:
علل مختلفی می تواند باعث بروز درد شکمی در افراد شود. اما آن هایی که عدم تحمل گلوتن دارند اغلب درد شکمی را به طور مکرر تجربه می کنند و دلیل واضحی برای آن نمی یابند.
خستگی:
خستگی نشانه دیگری است که افراد در چنین شرایطی تجربه می کنند. بیشتر خستگی ها ممکن است اصلا به شرایط پزشکی فرد مرتبط نباشد.
افرادی که عدم تحمل گلوتن دارند ممکن است حس دائمی خستگی داشته باشند که با کارکرد روزانه شان تداخل دارد.
حالت تهوع:
افرادی که عدم تحمل گلوتن دارند ممکن است حالت تهوع را به خصوص بعد از مصرف وعده غذایی حاوی گلوتن تجربه نمایند. حالت تهوع می تواند علل زیادی داشته باشد اما این شرایط اگر بعد از خوردن گلوتن رخ دهد ممکن است نشانه عدم تحمل گلوتن باشد.
سردرد:
تجربه سردردهای منظم نیز نشانه دیگری است که در افراد مبتلا به عدم تحمل گلوتن رخ می دهد.
سایر نشانه ها
افرادی که عدم تحمل گلوتن دارند ممکن است تعدادی از این نشانه ها را به طور منظم تجربه نمایند. در این شرایط ممکن است نشانه های دیگری هم بروز کند. این نشانه ها عبارتند از :
– درد عضلات و مفاصل
– افسردگی یا اضطراب
– سردرگمی
– درد شدید شکمی
– کم خونی
در ابتدا باید مطمئن شوید که شرایط حادتری همچون بیماری سلیاک یا حساسیت به گندم وجود ندارد. گرفتن نمونه خونی که برای تشخیص حضور آنتی بادی های نشان دهنده بیماری سلیاک یا حساسیت به گلوتن مورد بررسی قرار می گیرد می تواند چنین شرایطی را مشخص نماید. در برخی از شرایط سایر تست ها نیز لازم خواهد بود. بعد از اینکه پزشک شرایط حادتر را مشخص کرد باز هم تایید وجود بیماری عدم تحمل گلوتن کمی دشوار است زیرا تستی برای این تشخیص وجود ندارد. رایج ترین روش برای تعیین چنین شرایطی کاهش یا حذف مواد گلوتن دار و بررسی نشانه هاست.

افرادی که عدم تحمل گلوتن دارند باید از خوردن مواد غذایی گلوتن دار خودداری کنند. این غذاها عبارتند از:
– گندم و سایر مشتقات آن
– جو
این سیاست می تواند بیشتر غذاها و نوشیدنی های دیگر را هم از رژیم غذایی شما حذف نماید. رایج ترین نوشیدنی ها و غذاهایی که در برگیرنده گلوتن هستند عبارتند از :
– پاستا
– نان
– بیشتر محصولات پخته شده
– نودل ها
– کراکر
– پن کیک ها
– بیسکوییت ها
– غلات صبحانه
– بیشتر سس ها
افراد باید بدانند که بیماری سلیاک حدود یک درصد از جمعیت جهان را تحت تاثیر خود قرار می دهد. تخمین زده شده است که شیوع عدم تحمل گلوتن در میان افراد 0.5 الی 13 درصد باشد. این شرایط شیوع زیادی ندارند اما نشانه های مرتبط با آن ها بسیار گسترده است و می تواند علل احتمالی متفاوتی داشته باشد. این موضوع بدین معنی است که فرد ممکن است عدم تحمل گلوتن را با بیماری های دیگری اشتباه بگیرد. مشکل با خوردن مواد غذایی بدتر می شود . تحقیقات اندکی وجود دارد که نشان می دهد گلوتن باید از رژیم غذایی حذف شود. حتی افرادی که با این شرایط شناسایی شده اند هم دقیق نمی دانند نخوردن گلوتن چگونه می تواند بر روی سلامتی شان تاثیر داشته باشد.
تاریخ انتشار : چهارشنبه 23 خرداد 1397 |
نظرات (0)
|
پولیپ مثانه ضایعات گل کلم مانند و کوچکی هستند که از دیواره مثانه شروع به رشد می کنند. معمولا این پلیپ ها گروه هایی از سلول های غیر عادی هستند که در امتداد غشاهای مخاطی در بدن دیده می شوند و ممکن است هر جایی حضور یابند. پولیپ ها ممکن است در اندام ها رشد یابند و بی خطر و در برخی از شرایط سرطانی هستند. پولیپی که در مثانه رشد می کند ممکن است نشانه ای نداشته باشد. فرد می تواند برای پیشگیری از بروز چنین مواردی از فاکتورهای خطر خودداری نماید.
پولیپ مثانه سرطانی است؟
سلول های موجود در پولیپ مثانه غیر عادی هستند. اگرچه سلول ها غیر عادی اند اما همیشه سرطانی نیستند. پولیپ مثانه ممکن است بی خطر باشد. این موضوع بدین معنی است که سلول های غیر عادی بی ضرر هستند. ضایعات بی خطر یا تومورها متاستاز نمی کنند. به عبارت دیگر به سایر اندام ها و بافت های بدن توسعه نمی یابند. ضایعات بی خطر در مثانه معمولا تهدیدکننده زندگی افراد نیستند. اما به خاطر داشته باشید که در برخی از شرایط چنین پولیپ هایی می توانند سرطانی باشند . ضایعات سرطانی در مثانه ممکن است به سایر نواحی مجاری ادرار یا بافت های نزدیک توسعه یابند.
سرطان مثانه یکی از رایج ترین سرطان هاست. به همین خاطر فردی که در مثانه خود پولیپ دارد باید همیشه تحت مراقبت باشد حتی اگر پزشک در ابتدا آن ها را بی خطر تشخیص دهد.
نشانه ها
بیشتر افراد در مراحل ابتدایی بیماری نشانه ای از خود بروز نمی دهند. سایر افراد ممکن است متوجه نشانه های اولیه شوند یا با گذشت زمان و پیشرفت پولیپ ها نشانه ای را تجربه نمایند. نشانه های پولیپ مثانه می تواند در برگیرنده موارد زیر باشد:
– نیاز فوری یا دائمی به دفع ادرار
– درد در شکم
– درد به هنگام دفع ادرار
– دفع ادرار مکرر
– خون در ادرار
افرادی که این نشانه ها را دارند باید شرایط خود را جدی بگیرند زیرا این ها در برخی از شرایط ممکن است نشان دهنده سرطان مثانه باشد. بررسی و تشخیص دقیق در هر کدام از موارد نیاز است. به خاطر داشته باشید که این نشانه ها در شرایط مختلفی همچون عفونت مجاری ادرار، سنگ ادراری، التهاب پروستات مشترک است.
علل و فاکتورهای خطر
پولیپ هایی که در مثانه قرار دارند گروهی از سلول های غیر عادی هستند. این سلول ها رشد می کنند و با هم تشکیل ضایعات را می دهند. علت بروز چنین شرایطی معمولا مشخص نیست. پولیپ هایی که به سرعت ظاهر می شوند و به سایر اندام های بدن توسعه می یابند سرطانی هستند.
فاکتورهای متعددی به ضایعات سرطانی در مثانه منجر می شود.
علل سرطان مثانه در برگیرنده موارد زیر است:
– تحریک: تحریک منظم دیواره مثانه می تواند به سلول های ناهنجار و غیر عادی منجر شود که می تواند سرطانی گردد
– مصرف تنباکو: سیگار یا قلیان می تواند سرطان های مختلفی را در بدن ایجاد نماید که سرطان مثانه یکی از آن هاست.
– فاکتورهای محیطی: قرار گرفتن در معرض تابش، مواد شیمیایی ایجاد کننده سرطان در محیط کار یا محیط زیست و نوشیدن آب آرسنیک دار ممکن است در مثانه تجمع یابد.
– جنسیت: مردان بیشتر از زنان در خطر ابتلا به سرطان مثانه قرار دارند
– سن: بر اساس مطالعات انجام شده از هر 10 نفر مبتلا به سرطان مثانه 9 نفرشان بالای 55 سال سن داشته اند
تشخیص
تشخیص دقیق پولیپ مثانه از اهمیت زیادی برخوردار است زیرا اگر چنین شرایطی سرطانی باشد و به خوبی درمان نشود می تواند به سایر قسمت های بدن نیز توسعه یابد. پزشک ممکن است در مورد نشانه ها و سابقه های شخصی فرد سوال کند. اگر به نظر برسد که فرد پولیپ مثانه دارد پزشک می تواند او را به متخصص مربوطه ارجاع دهد. اورولوژیست اغلب تست هایی را برای کمک به شناسایی و تشخیص این پولیپ ها تجویز می کند.
درمان
درمان پولیپ مثانه بسیار متفاوت است و به نوع پولیپی که پزشک تشخیص داده بستگی دارد. پولیپ های بی خطر که باعث ایجاد نشانه ای نمی شوند ممکن است نیازمند درمان نباشند. با اینحال پزشک آن را در طول زمان بررسی می کند. اگر پولیپی بزرگ باشد یا باعث بروز نشانه ها شود پزشک می تواند آن ها را بردارد. پولیپ ها یا ضایعات سرطانی که به سایر اندام های بدن توسعه یافته اند نیازمند درمان گسترده تری هستند. مواردی همچون شیمی درمانی می تواند به برخی از افراد کمک کند. اگر سرطان به عضلات و بافت های عمیق تر نفوذ کرده باشد جراح آن اندام را به طور کامل بر می دارد. بسته به اندامی که تحت تاثیر این شرایط قرار گرفته است جراح می تواند همه یا بخشی از اندام را حذف نماید. به همراه درمان پزشکی فرد باید به دنبال درمان های بیشتر و تغییر در سبک زندگی باشد. این موارد عبارتند از :
– ترک سیگار
– تغییر در رژیم غذایی
– مصرف ویتامین ها و مکمل ها
– استفاده از طب سوزنی
زمانی که فردی در مثانه خود پولیپ دارد ممکن است این ضایعات سرطانی یا بی خطر باشند. ضایعات غیر سرطانی که پزشک می تواند به طور کامل آن ها را از مثانه بردار باعث ایجاد نشانه های طولانی مدت نمی شوند. اگر شرایطی که در بالا ذکر شد را دارید حتما با پزشک متخصص مشورت نمایید. همانطور که قبلا نیز بیان کردیم این نشانه ها در میان شرایط مختلفی مشترک هستند و ممکن است اصلا ربطی به پولیپ مثانه نداشته باشند.
تاریخ انتشار : چهارشنبه 23 خرداد 1397 |
نظرات (0)
|
تحقیقات اخیر حاکی از آن است که دانههای تخم کتان سبب کاهش کلسترول، تثبیت قند خون، جلوگیری از پوکی استخوان، کمک به کاهش وزن، افزایش سلامت سیستم ایمنی بدن و پیشگیری از سرطان میشوند.
* تخم کتان میتواند سبب کاهش کلسترول خون و همچنین پایین آمدن قند خون گردد. فیبر محلول موجود در تخم کتان میتواند سبب کاهش کلسترول گردد و از افزایش پلاک در خون جلوگیری کند و در نتیجه از تنگ شدن دیواره عروق خونی که میتواند منجر به افزایش فشار خون و در نهایت سکته و حملات قلبی گردد، جلوگیری و پیشگیری نماید. فیبر موجود در تخم کتان همچنین میتواند از افزایش قند خون در بیماران دیابتی جلوگیری کند.
* تخم کتان از
پوکی استخوان و تحلیل رفتن بافت استخوانی جلوگیری میکند. تحقیقاتی که بر
روی موشهای آزمایشگاهی انجام شد، حاکی از به تأخیر افتادن تحلیل استخوانی
در موشهای آزمایشگاهی بود که با تخم کتان تغذیه شده بودند و این امر به
سبب وجود اسیدهای چرب امگا-3 موجود در تخم کتان میباشد.
* تخم
کتان برای افرادی که تمایل به کاهش وزن و کنترل وزن دارند بسیار مناسب
میباشد. خوردن تخم کتان 30 دقیقه قبل از خوردن وعده غذایی سبب پر شدن معده
و احساس سیری در افراد شده و در نتیجه موجب کنترل اشتها و کم خوری میشود.
*
سبب بهبود سیستم گوارش بدن میگردد. فیبر موجود در تخم کتان از بروز یبوست
جلوگیری میکند و سبب هضم و دفع به موقع گردیده و به سلامت سیستم گوارش
کمک مینماید.
* ایمنی بدن را افزایش میدهد. ALA موجود در تخم
کتان سبب کاهش التهابات و در نتیجه عملکرد بهتر سیستم ایمنی بدن میگردد.
تحقیقات اخیر نشان دادهاند که تخم کتان میتواند سبب کاهش برخی
ناهنجاریهای التهابی مانند آرتریت روماتوئید، لوپوس و پسوریازیس گردد.
*
جلوگیری کننده از سرطان است. تحقیقات نشان میدهند تخم کتان نقش مهمی در
پیشگیری از ابتلا به سرطان به ویژه سرطان روده و سینه دارد. این گیاه به
علت دارا بودن آنتیاکسیدانهای مهمی همچون لیگنانها که نقش مهمی در
مبارزه با سرطان دارند، میتواند با پیشگیری از رشد سلولهای سرطانی، با
سرطان مبارزه کند.
200 گرم. بذر کتان و آب جوشیده مورد نیاز هستند 1 قاشق غذا خوری از دانه ها را با 2 لیوان از آب جوشیده در فلاسک ریخته و فلاسک را برای یک شب رها کنید در صبح ½ لیوان از این نوشیدنی را بنوشید زیرا این مایع سبب افزایش سوخت و ساز بدن و روند خوردن چربی ها را کاهش می دهد در طول روز ½ لیوان از این نوشیدنی را قبل از غذا مصرف کنید سپس ضروری نیست که این رژیم غذایی را نگه دارید فقط کافی است در مسیر سالم غذا بخورید.
در آغاز توصیه می شود که از نوشیدنی کتان در طول یک هفته مصرف کنید و در یک ماه شما می توانید 5 سانتی متر از شکم و 11 پوند از وزن خود را از دست بدهید.
سوال کاربر: سلام خسته نباشید.من جایی خوندم که تخم کتان باعث ناباروری و عقیمی میشود.آیا این صحت دارد؟
پاسخ پزشک: بله مواردی از این عارضه دیده شده.بهتر است بدون استاندارد و مجوز از ماده ای استفاده نکنید.
برای تهیه دمنوش تخم کتان کافی است قبل از خواب حدود 3 قاشق غذاخوری تخم کتان را داخل یک فلاکس ریخته و حدود 1 لیتر آب جوش روی آن بریزید.
در فلاکس را ببندید و روز بعد، قبل از هر وعده غذایی، یک فنجان از این دمنوش میل کنید.
با وجود اینکه تحقیقات در مورد مصرف بذر کتان در دوران بارداری، کمیاب است، خانمهای باردار همیشه باید جانب احتیاط را رعایت کنند، و از آنجایی که بذر کتان خواص شبه استروژنی دارد، از مصرف آن دوری کنند.علاوه بر این به اعتقاد مرکز پزشکی دانشگاه مریلند افرادی که به انسداد روده مبتلا هستند هم باید از بذر کتان دوری کنند، چرا که سرشار از فیبر است.
عوارض جانبی مصرف تخم کتان:
نفخ
درد معده
حالت تهوع
یبوست
اسهال
دانه کتان حاوی چربی های ALA هست که ویتامین ب و چربی های مورد نیاز مو برای پیشگیری از خشک شدن و خرده شوره رو تامین میکنه. علاوه بر این، ظهور جوش های جدید، اگزما و التهاب پوست، و خشکی چشمها رو از بین میبره.
بهتر است دانههای تخم کتان را خریداری کرده و خود آن را در منزل آسیاب نمایید. از آنجایی که تخم کتان یک دانه روغنی است، خرید تخم کتانی که قبلاً آسیاب شده، ممکن است گذشت زمان سبب اکسیده شدن آن گردد، در حالی که شما میتوانید دانههای تخم کتان را خریداری کرده و به هنگام مصرف و به میزان نیاز خود، آن را با آسیاب برقی در منزل آسیاب نمایید و به شکل پودر درآورید و مصرف کنید.
دانههای تخم کتان میتوانند بیش از یک سال قابل مصرف باشند.
بهتر است پودر تخم کتان را در دمای اتاق نگهداری کنید. میزان مصرف تخم کتان برای افراد سالم و بزرگسال که در مصرف آن محدودیتی ندارند، یک قاشق سوپخوری در روز میباشد.
محققان اظهار میدارند مردانی که در معرض خطر ابتلا به سرطان پروستات میباشند، باید از مصرف تخم کتان اجتناب نمایند
برای
افراد جوان تر، بیشتر از یک قاشق چایخوری در روز توصیه نمیگردد. از
آنجایی که تخم کتان حاوی فیبر بالایی میباشد، برای وارد کردن آن در رژیم
غذایی خود از میزان کم شروع کنید و به تدریج آن را افزایش دهید.
یک قاشق سوپخوری تخم کتان حاوی 36 کیلوکالری و یک قاشق سوپخوری از تخم کتان آسیاب شده حاوی 50 کیلوکالری انرژی میباشد.
از
آنجایی که دانههای تخم کتان طعم و مزه سبک و ملایمی دارند، میتوانید به
چندین روش آن را در رژیم غذایی روزانه خود وارد نموده و مصرف کنید.
روش اول لاغری با تخم کتان: اگر ۳۰ دقیقه قبل از خوردن غذا، یک قاشق پودر تخم کتان (را همراه با آب فراوان) میل کنید، احساس سیری به شما دست داده و نمی توانید زیاد غذا بخورید و بدین طریق دریافت چربی ها و کالری ها از طریق وعده های روزانه کمتر خواهد شد و به مرور موجب کاهش وزن و کاهش چربی های انباشته شده در بدن می گردد.
روش دوم لاغری با تخم کتان: اگر از تخم کتان در هنگام خوردن غذا استفاده کنید باعث می شود فرایند هضم غذا کندتر شده، و غذا مدت بیشتری در معده بماند و به صورت آهسته آهسته و به تدریج وارد روده کوچک شود و این موجب می شود که سطح انسولین پایدار شده و اشتها کاهش یابد.
* هر نوع ناراحتی پوستی مانند آکنه، اگزما، سوختگی بر اثر نور خورشید و داء الصدف را درمان می کند.
* این روغن برای افرادی که از سینه درد و فشارخون بالا رنج می برند مفید است. برای جلوگیری از واکنش های التهابی سرخرگ ها نیز کاربرد دارد.
* در درمان بیماری MS موثر است.* بیماران مبتلا به آسم برای التیام حمله های آسم به طور مرتب از این روغن استفاده می کنند.
* مصرف این روغن به طور چشمگیری مفید است، جذب ید را افزایش می دهد.
* میزان بالای فیبر در این گیاه در رفع یبوست موثر است.
* اسیدهای چرب طبیعی در آن، منبع تغذیه برای مو و ناخن است و مانع ریزش مو و شکنندگی ناخن می شود.
* مصرف این روغن به بدن قوت و نشاط می بخشد که برای انجام کارهای روزانه لازم است.
* میزان سرطان سینه و روده در افرادی که به طور مرتب از این روغن استفاده می کنند کمتر دیده می شود.
* بررسی ها نشان داده است مصرف این روغن علائم دیابت mellitus و آرتریت روماتوئید را التیام می بخشد.
* آسیب های عصبی که بی حسی و حالت سوزن سوزن را ایجاد می کند را به حداقل می رساند.
* این روغن که منبع تغذیه عصب است، برای درمان بیماری پارکینسون و MS موثر است.
*در مبارزه با چاقی مفرط موثر است.
* برای رفع شوره سر به کار برده می شود.
تاریخ انتشار : سهشنبه 22 خرداد 1397 |
نظرات (0)
|
|
|
متن دلخواه شما
|